มาจำลองเหตุการณ์ของเรากับตัวละครในอินะอิเระที่เราชอบกันเถอะ!!

หน้า 38 จาก 40 Previous  1 ... 20 ... 37, 38, 39, 40  Next

อ่านหัวข้อก่อนหน้า อ่านหัวข้อถัดไป Go down

Re: มาจำลองเหตุการณ์ของเรากับตัวละครในอินะอิเระที่เราชอบกันเถอะ!!

ตั้งหัวข้อ  shiotari atsusa on Wed Jan 05, 2011 4:08 pm

ว้าว ดีจังหายแล้ว เดี๋ยวมาดีดกีต้าร์กับร้องเพลงให้ชิกะฟังได้ไหมคะ เผื่อจะได้ความทรงจำกลับมาบ้างนะ เราคิดว่าตั้งวงไปเลยดีไหมนะ
อาซึสะจะเล่นกีต้าร์นะ กาเซลเล่นเบส อโพรดี้เล่นคีย์บอร์ด เบิร์นตีกลอง 555+ ส่วนชื่อวงนี้คิดไม่ออกค่ะ
ปล.ขอแถมท้าย
อาซึสะ:คิโดเนี่ยไม่เข้าใจความรู้สึกของคุณฮานะเอาซะเลย เชอะ ผู้ชายไม่ใช่พ่อจะไปง้อมันทำไม
กาเซล:ผู้หญิงไม่ใช่แม่ จะไปแคร์มันทำไม
อาซึสะ:!!!!....เฮ้ย ประชดกลับทำไมเนี่ย
กาเซล:มันกระทบถึงชั้นนะ
อาซึสะ:ไอ้พวกคิดนอกใจคนอื่นอย่างนายจะเข้าใจอะไร
กาเซล:ชั้นไม่เคยคิดนอกใจนะ
อาซึสะ:พูดแบบนั้นใครจะเชื่อ
กาเซล:ตอนเด็กๆครูสอนให้คิดเลขในใจ พอโตมาเลยคิดนอกใจไม่เป็น
อาซึสะ:!!!!!!O/////O(พูดแบบนี่เป็นด้วยเหรอ)
กาเซล:พันปีมีครั้งนะ หน้าแดงเลยมีอะไรชอบเหรอ
อาซึสะ:-_-ป่าว แค่รู้สึกว่ามุขนี้มัน เสี่ยว
กาเซล:อ่าว เป็นซะงั้น แต่ถึงมุขเสี่ยวแต่ก็เฉี่ยวใจเธอ555+


แก้ไขล่าสุดโดย shiotari atsusa เมื่อ Thu Jan 06, 2011 5:02 pm, ทั้งหมด 1 ครั้ง
avatar
shiotari atsusa

จำนวนข้อความ : 43
Join date : 11/11/2010
Age : 18
ที่อยู่ : อยู่กับกาเซล

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: มาจำลองเหตุการณ์ของเรากับตัวละครในอินะอิเระที่เราชอบกันเถอะ!!

ตั้งหัวข้อ  羽島 花 on Thu Jan 06, 2011 12:34 am

ต่อๆๆๆๆ


Spoiler:
คิจัง : ผมขอโทษนะ………..
ลิโนะ : นี่ฉันไม่ได้บ้าใช่ไหม!!!ใช่ไหมยูโตะคุง!!!
หญิงสาวละล่ำละลักพูดพร้อมกับใบหน้าที่เต็มไปด้วยน้ำตา
คิจัง : ไม่!!!คุณไม่ได้บ้า
ลิโนะ : แต่ฉันเห็นจริงๆนะโซซุยมาที่นี่!!!โซซุยต้องการให้ฉันไปอยู่ด้วย
คิจัง : ไม่นะ!!! อย่าไปผมไม่อยากอยู่คนเดียวอีกแล้ว
ลิโนะ : ฉัน!!!...........................ฉัน!!!ก็บอกเขาว่าฉันไม่ไป
คิจัง: (ยิ้ม) อยู่กับผมนะ
ลิโนะ : (ซุกอกคิจัง) ไม่ฉันจะไม่ไปไหน
คิจัง : งั้นก็กลับค่ายเถอะนะ
ลิโนะ : (ส่ายหน้า)ไม่นะ ฉันจะรออยู่พบโซซุย
คิจัง: (ใช้มือทั้งสองโอบใบหน้าของลิโนะขึ้นมา) ไม่นะ!!!คุณต้องกลับกับผม
ลิโนะส่ายหน้าอีกครั้งพลางถอยหนีจากชายหนุ่มตรงหน้า
ลิโนะ : ไม่นะฉันจะรอพบโซซุยที่นี่
คิจัง : แต่พรุ่งนี้คุณต้องคุมซ้อมแต่เช้า
ลิโนะ : ฉันกลับไปทัน!!!
คิจัง : แต่คนที่ค่ายรอคุณอยู่ (เดินเข้าไปใกล้ลิโนะ)
ลิโนะ: ไม่เป็นไรเขาคงเข้าใจ
คิจัง : (เดินเข้าไปใกล้มากขึ้น) ถ้าโค้ชอยากพบคุณ
ลิโนะ : เดี๋ยวฉันโทรไปบอกเขาเอง
ชายหนุ่มเดินมาใกล้เธอขึ้นเรื่อยๆ จนเธอถอยหลังจนชิดกำแพง……………เธอก้มหน้าลงเพื่อหลบสายตาจากฝ่ายชาย
คิจัง : (ใช้ทั้งสองมือประคองใบหน้าลิโนะขึ้นมาประกบปาก) แล้วถ้าผมขอร้องล่ะ (คุกเข่าลงข้างหนึ่งต่อหน้าลิโนะ) กลับบ้านกับผมนะครับ
หญิงสาวตกตะลึงกับท่าทีขอองฝ่ายชายพลันเสียงเพลงที่ชายหนุ่มเคยร้องให้เธอฟังก็เข้ามาในหัว
“When you apologise, no matter who was wrong
When you get on your knees if that would bring her home”
ลิโนะ : (ตกใจเข้าไปประคอคิจัง) ทำไมนายทำแบบนี้ล่ะ…………….ลุกขึ้นสิ
คิจัง : ไม่จนกว่าคุณจะยอมกลับกับผม
ลิโนะ : แต่ฉันจะรอพบโซซุย
คิจัง : โซซุยน่ะเขาไปคุมทีมอิตาลีแล้ว เขาจะมาทำอะไรที่นี่
ลิโนะ : ลุกขึ้น!!!(พยายามดึงแขนคิจัง) นายต้องกลับค่ายนะอีกไม่กี่วันก็จะแข่งล้ว
คิจัง : (ทำสีหน้าเจ็บปวด) โอ๊ย!!!!
ลิโนะ : (ตกใจพลางย่อตัวนั่งลงข้างๆอย่างเป็นห่วง) เจ็บเหรอ…………………..ขอโทษนะ(แตะที่แผลขอคิจังอย่างแผ่วเบาพร้อมกับน้ำตาไหลจนหยดใส่แผลของคิจัง)
คิจัง : (สะดุ้งเพราะความแสบ) เจ็บ……………………ตรงนี้มากกว่า (เช็ดน้ำตาให้ลิโนะ)
หญิงสาวผมดำซึ่งตอนนี้อยู่บนรถเข็นเฝ้ามองภาพนั้นด้วยความยินดีระคนกับความเศร้าสร้อย
ฮาซึสะ : (พูดแผ่วกับตัวเอง) ยินดีด้วยนะคะคุณคิโด…………………….ฉันเองก็อยากจะมีคนที่ยอมเข้าใจฉันอย่างคุณบ้างจัง
----------------------------------------------------
ในห้องพักของฮาสึสะ
ฮาซึสะ : คุณฮานะหายโกรธคุณคิโดหรือยังคะ
ลิโนะ : (ยิ้มอย่างเศร้าๆให้ฮาซึสะ) ไม่รู้สิ!!! ฮาซึสะจังว่ายังไงล่ะ
ฮาซึสะ : แล้วทำไมคุณฮานะถึงงอนคุณคิโดล่ะคะ
ลิโนะ : ฉันน่ะเหรอ…………..ฉันก็แค่…………………….คิดว่าทำไมเขาถึงไม่รู้สึกอย่างที่ฉันรู้สึกบ้าง
ฮาซึสะ : แต่เขาอาจจะมีเหตุผลของเขานะคะ
ลิโนะ : ไม่ว่าเหตุผลของเขาจะคืออะไร……………………….แต่เขาก็ไม่ควรมาหัวเราะเยาะความเป็นห่วงของฉัน
ฮาซึสะ : ขอถามได้ไหมคะว่าโซซุยของคุณคือใคร
ลิโนะ : คาเงยาม่า เรย์จิ!!!
ฮาซึสะ : คาเงยาม่า เอ๋……………( เคาะตางตนเอง)เหมื่อนเคยได้ยินชื่อ
ลิโนะ : เขาเป็นโซซุยของเราทั้งสองคน เขาดูแลพวกเรามาตั้งแต่เด็ก…………………หมู่นี้ฉันนึกถึงเขาบ่อยๆน่ะแล้ววันนี้ตอนเย็นที่ฉันมาหาเธอน่ะฉันเจอเขา ได้คุยกับเขา ฉันเจอเขาจริงๆนะ
ฮาซึสะ : เพราะอย่างนั้นเลยอดห่วงไม่ได้สินะคะ……………………….สายส้มพันธ์ที่ไม่อาจตัดขาด
ลิโนะ : อืม………………….เราสองคนรักและเคารพโซซุยมาก………………………ถึงเขาจะเป็นคนไม่ดีในสายตาคนอื่นแต่สำหรับเราทั้งสองคน……………………….โซซุยน่ะเหมือญาติสนิทคนหนึ่ง………………………..ฉันรู้ว่าเขาอาจจะมีอัตรายเลยเป็นห่วงแต่…………………………
อาซึสะ : ไม่เป็นไรค่ะฉันเชื่อว่าคุณคิโดต้องเข้าใจคุณ
ทางด้านอกห้องคิจังเอาหูแนบกับประตูเพื่อให้ได้ยินเสียงโยมีตำรวจที่นั่งเผ้าอยู่ที่หน้าห้องคอยดูอยู่ห่างๆ
คิจัง : นี่ผมทำร้ายความรู้สึกฮานะจังขนาดนั้นเชียว
ขายหนุ่มพูดเบาๆกับตนเอง……………………..พร้อมกับเปิดประตูเข้าไปในห้องทำให้หญิงสาวที่คุยกันอยู่หันมามองการกระทำนั้นอย่างวุนงง
ลิโนะ : ยูโตะคุงนี่นาย!!!!
คิจัง : (เดินเข้ามากอดสาวผมเทาแน่น) ขอโทษครับ……………………..ขอโทษที่ผมไม่เข้าใจความรู้สึกของคุณ…………………….ขอโทษที่ผมทำให้คุณเสียใจ………………………….ขอโทษที่หัวเราะความเป็นห่วงของคุณ
ลิโนะ : (กอดตอบพลางพูดทั้งน้ำตา)ฉันดีใจนะ…………………….ที่นายเข้าใจ
คิจัง : คุณอย่าโกรธผมเลยนะ
ลิโนะ : (ส่ายหน้า) ฉันไม่เคยโกรธนาย…………..ฉันขอเพืยงนายแค่เข้าใจฉันบ้าง……………………ขะได้ไหม
คิตัง : (กอดแน่นไม่ยอมปล่อย) ได้สิได้…………………….ขอเพียงแต่คุณอย่าโกรธผมอีก!!!





คำขอโทษ...................................ความห่วงใย.........................คำปรึกษา


Spoiler:
avatar
羽島 花

จำนวนข้อความ : 1445
Join date : 27/07/2010

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: มาจำลองเหตุการณ์ของเรากับตัวละครในอินะอิเระที่เราชอบกันเถอะ!!

ตั้งหัวข้อ  羽島 花 on Thu Jan 06, 2011 11:41 pm

ต่อๆๆๆ เงียบเหงาจัง
ขอเรึยกว่าตอนพิเศษก็แล้วกันนะเพราะอยากเขียนบรรยายความรู้สึกของตัวละครตอนง้อกันอยู่น่ะ
อย่านึกว่าเป็นการแปลเพลงนะ เรียกว่าแฟนฟิคประกอบเพลงจะถูกกว่า
Spoiler:
คิจัง: (คลายกอดพลางเชยคางลิโนะขึ้นมา) ถ้าไม่โกรธผมแล้ว (เช้ดน้ำตาให้ลิโนะ) หยุดร้องไห้แล้วยิ้มให้ผมได้ไหมครับ
(when you ‘re smileing when you smileing The Whole World Smiles with You)
When you're smilin'....keep on smilin'
The whole world smiles with you
And when you're laughin'....keep on laughin'
The sun comes shinin' through
ฮานะจังคุณรู้ไหมว่ายามคุณยิ้มโลกทั้งใบก็ดูสดใสไปหมด
เมื่อยามคุณหัวเราะมันราวกับรัศมีของดวงอาทิตย์ที่สาดส่องมา

But when you're cryin'.... you bring on the rain
So stop your frownin'....be happy again
Cause when you're smilin'....keep on smilin'
The whole world smiles with you
แต่เมื่อคุณร้องไห้…………….มันเหมื่อนกับพายุฝนที่โหมกระหน่ำ
เพราะฉะนั้นอย่าทำหน้างอนะครับคนดี..........กลับมามีความสุขอีกครั้ง
เพราะเมื่อยามที่คุณยิ้ม…………………….
ฮานะจังคุณรู้ไหมว่าคุณทำให้โลกทั้งใบยิ้มไปกับคุณด้วย


Oh when you're smilin'....keep on smilin'
The whole world smiles with you
Ah when you're laughin'....keep on laughin'
The sun comes shinin' through
ฮานะจังครับ……………………….เมื่อคุณยิ้ม………………………….ยามที่คุณยิ้ม
โลกทั้งใบดูสดใสและน่าอยู่มากกว่าเดิม
เมทื่อคุณหัวเราะ…………………ยามที่คุณหัวเราะร่วน
มันเหมือนกับแสงอาทิตย์ที่สาดส่องลงมา

Now when you're cryin'.... you bring on the rain
So stop that sighin'....be happy again
Cause when you're smilin'....just keep on smilin'
And the whole world gonna smile with
แต่ยามนี้ยามที่คุณร้องไห้…………………………….คุณรู้ไหมว่ามันทำให้ทุกอย่าดูมืนมน
เพราะฉะนั้น………………………..ร้องเพลงเถอะครับคนเก่ง…………………………ร้องเพลงอย่างมีความสุข……………..อีกครั้ง
เพราะเมื่อคุณยิ้ม…………………………………..ยิ้มต่อไปนะครับคนเก่ง
โลกทั้งใบดูสดใสน่าอยู่มากขึ้น

The great big world will smile with

The whole wide world will smile with you

ลิโนะ : (ปาดน้ำตาตนเอง) ไม่ร้อง!!! ฉันไม่ร้องแล้ว!!!
คิจัง : (ยิ้ม) เก่งมากครับคนเก่ง ที่นี้ก็ยิ้มหน่อยนะ
ลิโนะ : (พยายามยิ้ม) เห็นไหมฉันยิ้มแล้ว
คิจัง : เก่งมากครับ
ลิโนะ : เก็บรอยยิ้มของฉันไว้นะ…………………เผื่อวันไหนที่ฉันทำมันหายฉันจะหามันได้.......................(แตะใบหน้าของคิจังอย่างแผ่วเบา)จากนาย

When I am down and, oh my soul so weary;
When troubles come and my heart burdened be,
Then, I am still and wait here in the silence,
Until you come and sit awhile with me.
เมื่อยามที่ฉันอ่อนล้าทั้งร่างกายและจิตใจ
เมื่อปัญหาทุกอย่างมันรุมเร้าถ้าโถมเข้ามาในชีวิต
เมื่อฉันอยู่เดียวดายในความเงียบงัน
ก็จะมีนายเดินมานั่งเคียงข้างฉัน

You raise me up, so I can stand on mountains;
You raise me up, to walk on stormy seas;
I am strong, when I am on your shoulders;
You raise me up... To more than I can be.
นายเป็นคนที่ฉุดฉันให้ยืนขึ้น…………………………….บนขุนเขา
นายฉุนฉันขึ้นมา ให้ก้าวข้ามทะเลที่กำลังบ้าคลั่ง
ฉันรู้สึกว่าตัวเองเจ็งแกร่งขึ้นยามที่ฉันซบไหล่ของนาย
นายทำให้ฉันรู้สึกอบอุ่น……………………อบ่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน


You raise me up, so I can stand on mountains;
You raise me up, to walk on stormy seas;
I am strong, when I am on your shoulders;
You raise me up... To more than I can be.
นายเป็นคนที่จับมือฉันฉันให้ยืนขึ้น…………………………….บนขุนเขาใหญ์
นายฉุนฉันขึ้นมา ให้ก้าวฝ่าพายุที่โหมกระหน่ำในทะเลกว้าง
ฉันรู้สึกว่าเป็นคนที่เข็มแข็งขึ้นยามที่ฉันซบไหล่ของนาย
นายทำให้ฉันรู้สึก……………………อบ่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

You raise me up... To more than I can be
นายทำให้ฉันรู้สึกอบอุ่น……………………อบ่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน


avatar
羽島 花

จำนวนข้อความ : 1445
Join date : 27/07/2010

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: มาจำลองเหตุการณ์ของเรากับตัวละครในอินะอิเระที่เราชอบกันเถอะ!!

ตั้งหัวข้อ  lovlyprao on Fri Jan 07, 2011 8:36 pm

ตอนพิเศษซึ้ง!!! ชอบจังเลย ให้อารมณ์ซึ้งมากค่ะ ^^b

วันนี้ขอโดดแต่งอีกวัน ขอไปอินกับเสียงฟุบุกิก่อนนะค่ะ ฮาาา~~~~~~~
avatar
lovlyprao

จำนวนข้อความ : 278
Join date : 03/10/2010
Age : 21
ที่อยู่ : ในอ้อมกอดของฟุบุกิ~ >_<

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: มาจำลองเหตุการณ์ของเรากับตัวละครในอินะอิเระที่เราชอบกันเถอะ!!

ตั้งหัวข้อ  羽島 花 on Fri Jan 07, 2011 8:52 pm

lovlyprao พิมพ์ว่า:ตอนพิเศษซึ้ง!!! ชอบจังเลย ให้อารมณ์ซึ้งมากค่ะ ^^b

วันนี้ขอโดดแต่งอีกวัน ขอไปอินกับเสียงฟุบุกิก่อนนะค่ะ ฮาาา~~~~~~~
ตามสบายเลยค่ะเพราะตอนนี้ฮานะจังก็กะลังช็อกอยู่กะค่าเรียนเขียนบทอยู่ ครอสหนึ่งตั้งหมื่นสี่แนะและแถมมีตั้งสามคอร์สแหนะ เฮ้อ รีบหางานพิเศษทำดีกว่า
avatar
羽島 花

จำนวนข้อความ : 1445
Join date : 27/07/2010

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: มาจำลองเหตุการณ์ของเรากับตัวละครในอินะอิเระที่เราชอบกันเถอะ!!

ตั้งหัวข้อ  羽島 花 on Fri Jan 07, 2011 10:09 pm

ต่อนะ



Spoiler:
อาสึสะสาวน้อยเจ้าขอเรือนผมสีดำขลับมองดูทั้งสองงอนง้อกันและเอ่อขึ้นเมื่อเห็นทั้งสองกอดกันไม่ยอมปล่อย
ฮาซึสะ : ดีจังเลยทั้งสองคนไม่โกรธกันแล้ว…………….
ลิโนะ: (ค่อยๆคลายกอดคิจังแล้วเดินมาหาฮาซึสะจังอย่างช้าๆ) ขอบคุณนะ……………….ฮาซึสะจัง
ฮาซึสะ : ไม่เป็นไรหรอกค่ะ…………..ก็คุณทั้งสองเป็นเหมือนผู้มีพระคุณ……………………..ให้ชีวิตใหม่กับฉัน………………..ฉันม่าอยากเห็นผู้มีพระคุณทั้งสองของฉันโกรธกันหรอกค่ะ
ลิโนะ : (โผกอดฮาซึสะแน่น) ฮาซึสะจัง………………………….ขอบคุณนะ
ฮาซึสะ : (ตกใจและกอดตอบ) ไม่เป็นไรค่ะ
คิจัง : (พูดเสียงแผ่ว)อืม ขอบคุณ
หญิงสาวผมดำส่งยิ้มบางๆตอบรับายหนุ่มที่ยืนมองลิโนะและตนเองอยู่
ฮาสึสะ : รู้ไหมคะว่าฉันดีใจขนาดไหนที่คุณทั้งสองคืนดีกัน……………………..ฉันไม่อยากเห็นใครที่หมางเมินต่อกันอีก
ลิโนะ : ขอบคุณนะถ้าไม่มีเธอเราคงจะ……………………
ฮาซึสะ : ไม่เป็นไรหรอกค่ะ…………………….ฮานะจังคะฉันขออะไรอย่างหนึ่งได้ไหมคะ
ลิโนะ : หือ อะไรเหรอ
ฮาซึสะ : ช่วยกอดฉันแน่นๆได้ไหมคะ…………………………..ฉันไม่เคยมีคนมากอดอย่างนี้มานานแล้ว
ลิโนะ : อ……เอ๋
ฮาซึสะ : คือพ่อแม่ฉันย้ายไปประจำที่ต่างประเทศน่ะคะ ฉันเลยอยู่คนเดียวมานานมากแล้ว
คิจัง : อืมมมมม(ก้มหน้ามองลิโนะ) เรื่องนั้นเราเข้าใจดีเลยล่ะ เพราะพวกเราก็เป็นกำพร้าเหมือนกัน
ลิโนะ : (เงยหน้ามองคิจัง) ใช่ เราเป็น!!!!!
ฮาซึสะ : การอยู่คนเดียวนี่มันทรมารมากใช่ไหมคะ
ลิโนะ : ใช่ มันทรมารจนแทบทนไม่ไหวเลยล่ะ
ฮาซึสะ : แล้วคุณทำยังไงล่ะคะ
ลิโนะ : (เงยหน้ามองคิโดพร้อมกับพูดสึยงแผ่ว) นั่นสินะฉันทำยังไง
คิจังที่ยืนอยู่ข้างๆก็นื่นมือมาให้เธอพร้อมกับสอบประสานกับนิ้วเรียวจนแน่น
คิจัง : ที่เราผ่านมาได้เพราะเราต่างก็มีกันและกันไง………………………………..เธอก็เหมือนกันเธอต้องผ่านมันไปได้เธอยังมีเรานะ
ลิโนะ : (มองหน้าคิจัดพลางพยักหน้า) ใช่ ไม่ว่ายังไงเธอก็จะมีพวกเราสองคนเป็นเพื่อน
ฮาซึสะ : (น้ำตาไหล) ขอบคุณ ขอบคุณมากค่ะ



ความเข้าใจ.........................ความเหงา...........................ความโดดเดี่ยว
avatar
羽島 花

จำนวนข้อความ : 1445
Join date : 27/07/2010

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: มาจำลองเหตุการณ์ของเรากับตัวละครในอินะอิเระที่เราชอบกันเถอะ!!

ตั้งหัวข้อ  凶死郎 ナット on Sat Jan 08, 2011 4:03 pm

แอร๊ ในที่สุดก็ตามอ่านมาจนถึงหน้านี้จนได้TAT
หลังจากฝ่ากองงานแบบว่าแทบไม่มีเวลามาอ่าน -3-(ปัจจุบันงานก็ยังเยอะอยู่)

รออ่านของทุกท่านนะกั๊บ -w-/
avatar
凶死郎 ナット

จำนวนข้อความ : 48
Join date : 23/11/2010
Age : 22
ที่อยู่ : フィディオのそばにいる

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: มาจำลองเหตุการณ์ของเรากับตัวละครในอินะอิเระที่เราชอบกันเถอะ!!

ตั้งหัวข้อ  shiotari atsusa on Sat Jan 08, 2011 6:13 pm

เขียนชื่อเราผิดแล้วค่ะฮานะจัง อาซึสะ ค่ะ ไม่ใช่ ฮาซึสะ
avatar
shiotari atsusa

จำนวนข้อความ : 43
Join date : 11/11/2010
Age : 18
ที่อยู่ : อยู่กับกาเซล

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: มาจำลองเหตุการณ์ของเรากับตัวละครในอินะอิเระที่เราชอบกันเถอะ!!

ตั้งหัวข้อ  shiotari atsusa on Sat Jan 08, 2011 6:53 pm

ช่วงหนึ่งนาทีมีค่า ไม่ไร้สาระกับอาซึสะ....
สวัสดีค่าเพื่อนทุกคนตอนนี้เรามาที่สมาคมมุขเสี่ยวค่ะ มาดูกันเลยว่าจะมีมุขอะไรโดนๆบ้าง อย่ารอช้ามาดูกันเลย
อาซึสะ:เฮ้ย!!!!!กาเซลนายมาอยู่นี้ได้ไง
กาเซล:ก้อชั้นเป็นสมาชิกสมาคมนี้นี่
อาซึสะ:-_-"งั้นเหรอมิหน้าถึงพูดมุคเสี่ยวบ่อยๆ(ถ้าไม่รู้ลองอ่านหน้า62ดูนะ)
กาเซล:มานี้มีธุระอะไรเหรอ
อาซึสะ:นายพอจะมีมุขเสี่ยวมายกตัวอย่างไหม
กาเซล:อืมมีสิ
555+มาเสี่ยวกัน
-ตอนเด็กๆครูสอนให้คิดเลขในใจ พอโตมาเลยคิดนอกใจไม่เป็น
-เก้าอี้ยังมีขา กีต้าร์ยังมีสาย เจ้าหญิงยังมีเจ้าชาย แต่ฉันคงตายถ้าไม่มีเธอ
-ความรักก็เหมือนหมากรุก มันต้องฟลุคถึงจะชนะ
-ถึงไม่ได้รักเธอตั่งแต่เกิด แต่ก็เกิดมาเพื่อรักเธอ
-เวลาที่เธอเหงา ให้เอามือจับที่หัว จะได้รู้ว่ามีผมอยู่เสมอ
-อยากบอกลาเธอว่า "ลา นี่ นัก" ก็ "รัก นี่ นา"
-ถลอก กับ เธอหลอก เขียนไม่เหมือนกันแต่เจ็บเหมือนกัน
-ไม่อยากให้บ้านเธอมีกระทะเพราะกลัวถูกทอดทิ้ง
-พระเจ้ารักทุกคน แต่เราไม่ใช่พระเจ้าเลยรักแค่เธอคนเดียว
กาเซล:มีอีกเยอะเลย เอาอีกไหม
อาซึสะ:พอๆมันเสี่ยวเกิน อยากจะอ้วก
avatar
shiotari atsusa

จำนวนข้อความ : 43
Join date : 11/11/2010
Age : 18
ที่อยู่ : อยู่กับกาเซล

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: มาจำลองเหตุการณ์ของเรากับตัวละครในอินะอิเระที่เราชอบกันเถอะ!!

ตั้งหัวข้อ  羽島 花 on Sat Jan 08, 2011 11:51 pm

^
^
^
ขอโทษที่ค่ะ อาซึสะจัง เปื่อยเรื้อรังตอนนี้โก๊ะ เบลอ ถั่วงอกมากมาย ตารางเรียนตารางงาน ตีกันยุงไปหมด
ต่อกนเลยดีกว่า เอาแบบสั้นๆได้ใจความ (และมันก็ไม่ขยับไปไหนซักที)



Spoiler:
อาซึสะ : ถ้ามีเพื่อนก็จะผ่านมันไปได้………………………..งั้นเหรอ
ลิโนะ : ใช่ถ้าเรามีเพื่อน…………….ถ้าเรามีกันและกันไม่ว่าปัญหาอะไรเราก็สามารถก้าวผ่านมันไปได้
อาซึสะ : ถ้าเรามีกันและกัน………………………
ลิโนะ : ใช่!!!ถ้าเรามีกันและกัน (บีบมืออาซึสะ)เราจะผ่านมันไปด้วยกันนะ……………………..เธอจะไม่ต้องอยู่คนเดียวเธอจะไม่ต้องทนเหงาอีกแล้ว
อาซึสะ : เพื่อนเหรอ………………
"เพื่อน?!? ..................."
“Would you be my friend?
เพื่อน……………………คุณจะเป็นเพื่อนฉันเหรอ?

Sakiga mie nakute kujike sounatoki
itsudemo kimi wa sunu egao de yuuki wokuretayone
tsuraku sabishi itoki warawa setekureru
kun nashijakitto ima no watashi inakattakana
ทุกๆครั้งที่มืดมน มองไม่เห็นหนทางเบื้องหน้า และล้มล้ง
จะมีคุณที่มอบรอยยิ้มกลับคืนมาให้ฉัน
เมื่อรู้สึกเศร้า โดดเดี่ยว คุณจะทำให้ฉันคลี่ยิ้มออกมา
ถ้าไม่มีคุณในวันนั้นก็คงไม่มีฉันในวันนี้

iitokimo warui tokimo (oh oh oh oh)
itsudatte issho dattane (oh oh oh oh)
hanare teitemo ( futariha ) tasuke ae ru
hitorijanaiyo
ไม่ว่าจะเป็นเวลาที่ดีหรือเลวร้าย ไม่ว่ายังไงฉันก็จะมีคุณ……………..เป็นเพื่อน
ไม่ว่าจะใกล้หรือไกล เราจะคอยช่วยเหลือซึ่งกันและกัน
พวกเราจะไม่โดดเดี่ยว

You are always my best friend
kawa razukonomama sasae taiyozutto
I wanna be there for you
naki tai toki itsudatte soba ni ite kureru
taisetsu na you're my best friend
kimi dakega my only best friend (yeah~)
คุณจะเป็นเพื่อนรักของฉันตลอดไป
ฉันอยากจะอยู่เพื่อคุณ……………………ฉันอยากจะอยู่ตรงนี้เพื่อคุณ
เพื่อนที่ดีที่สุด……………………..เพื่อนที่ดีที่สุดของฉัน
เพื่นที่แสนดี…………………………..เพื่อนที่ดีที่สุดของฉันคนเดียว

futari de sugo shita omoide no hibi ha
naniyorimozutto kokoro fukaku kizama reteiru
utagau kotosurahitotsumonakute
nani yori katai futari no kizuna de kabe koe te ike ta

iitokimo warui tokimo (oh oh oh oh)
itsudatte issho dattane (oh oh oh oh)
nagai yoru mo ( futarinara ) daijoubu
kitto set us free
ความทรงจำ ที่เราใช้เวลาอยู่ด้วยกัน ฉันจะจดจำมันไว้ในหัวใจองฉัน
ไม่มีอะไรที่จะทำให้ฉันไม่เชื่อใจเพื่อนคนนี้ได้หรอก
พวกเราจะเอาชนะอุปสรรค์ทุกสิ่งทุกอย่างพวกเราจะต้องแข็งแกร่งพอที่จะก้าวผ่านมันไปได้
ไม่ว่าจะในยามที่เรามีความสุข หรือมีความทุกข์ แต่ถ้าเรามีกันและกัน ทุกอย่างก็จะคลี่คลายไปในทางที่ดี…………..พวกเราจะก้าวเดินไปพร้อมๆกัน

totsuzen yotei wo kae teshimatta himo
mayo nakano sonjini denwa shitatokimo
ikara nakattayone kimigaite yoka tta
kimino yasashi sa wasure naizutto
ยามใดที่ฉันจะต้องเปลี่ยนแปลอะไรบางอย่าง
หรือฉันจะโทรตอนกลางดึก
คุณจะไม่โกรธฉัน………………………ฉันดีใจนะที่มีเพื่อนอย่างคุณ
ฉันจะไม่ลืมความอ่อนโยนของเพื่อนทั้งสองของฉัน

You are always my best friend
kawa razukonomama sasae taiyozutto
I wanna be there for you
naki tai toki itsudatte hagemashi tekureru
taisetsu na you're my best friend
คุณจะเป็นเพื่อนรักของฉันเสมอ
ฉันต้องการอยู่เพื่อคุณเช่นนี้เรื่อยไป
ฉันอยากอยู่ตรงนั้นเพื่อคุณ
ในเวลาที่ฉันต้องการร้องไห้ คุณจะเป็นกำลังใจให้ฉัน
ฉะนั้น การที่คุณเป็นเพื่อนรักของฉัน มันสำคัญต่อฉัน
you are always my best friend
tsurai toki wo toji te omoidashi te hoshii
I wanna be there for you
hitoriyorimokitto futariga tsuyoi
eien ni you're my best friend (yeah~)
kimi dakega my only best friend (yeah)

คุณคือเพื่อนรักของฉันเสมอ
เมื่อมีอุปสรรคที่ยากลำบาก ฉันอยากให้คุณหลับตาและจำไว้ว่า
ฉันอยู่ตรงนั้นเพื่อคุณ
แน่นอน การอยู่ด้วยกันย่อมดีกว่าคนเดียว
คุณเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของฉันตลอดไป
คุณเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของฉันเท่านั้น “




ลิโนะ: ใช่สิ พวกเราจะเป็นเพื่อนเธอนะ(เงยหน้าขึ้นไปมองคิจัง) เนอะยูโตะคุง
คิจัง : (พยักหน้า) ก็อย่างที่ฮานะจังบอกนั่นแหละ เรายินดีเป็นเพื่อนกับเธอ
อาซึสะ : (มองหน้าหนุ่มสาวทั้งคู่) เพื่อนเหรอ………………………
ลิโนะ : (ยิ้ม) ใช่ เพื่อนคนที่เราไว้ใจได้ไม่ว่าจะอยู่ในสถานการณ์แบบใดก็ตาม…………………….เพื่อนจะเดินเคียงข้างกับเธอ ก้าวผ่านอุปสรรค์ต่างๆ
คิจัง : (มองหน้าลิโนะ) เพื่อนเป็นคนที่เราจะสามารถปรึกษาได้ไม่ว่าเรื่องอะไรก็ตาม………………..เป็นคนที่เราจะกอดได้อย่างสนิทใจ(กอดลิโนะ)
ลิโนะ : (ดันคิจันออก) บ้าที่สุด คนฉวยโอกาส
คิจัง : (พยายามไซโคลิโนะเต้มที) อะไรกันเมื่อกี้คุณก็เห็นด้วยไม่ใช่เหรอว่าเพื่อนคือคนที่เราจะสามารถกอดได้อย่างสนิทใจ
ลิโนะ : (อ้อมแอ้มตอบ) ก็ใครว่านายเป็นเพื่อนฉันล่ะ!!!(หน้าแดง)
คิจัง : (แกล้งงอน) คุณไม่นับผมเป็นเพื่อนเหรอ!!!
ลิโนะ : (หน้าแดง) ใช่ตอนแรกฉันคิดว่านายเป็นเพื่อนแต่ตอนนี้…………….
คิจัง : (ยื่นหน้ามาถาม) แล้วตอนนี้ล่ะ!!!
ลิโนะ : (สะบัดหน้าหนี) อย่ากดดันกันได้ไหม
คิจัง : (ยื่นหน้าเข้าไปใกล้) ก็ผมอยากรู้หนิ
ลิโนะ : (หลับหูหลับตาพูด) นายไม่ใช่เพื่อนแต่นายเป็นคนสำคัญ!!! เป็นคนสำคัญที่ฉันค้องปกป้องด้วยชีวิต!!!!
เมื่อพูดจบหญิงสาวก็วิ่งหน้าแดงออกไปจากห้องอย่างรวดเร็วโดยไม่ทันสังเกตุว่าคำพูเพียงประโยคเดียงของเธอจะสามารสร้างรอยยิ้มบนหน้าฝ่ายชายขึ้นมาโดยที่รอนยิ้มนั้นเป็นรอนยิ้มที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความดีใจและคำขอบคุณ..............เป็นรอยยิ้มที่มีเพื่อแทนคำขอบคุณของเขาที่มีต่อหญิงผู้พูดเพียงคนเดียวเท่านั้น
อาซึสะ : คุณคิโดคะ!!!
คิจัง : (สะดุ้งพลางหุบยิ้ม) หะ……………..หืออะไร!!!
อาซึสะ : ตามออกไปสิคะ!!!ตามคุณฮานะจังไป……………………ฉันคิดว่านอกจากคุณจะเป็นคนสำคัญของเธอแล้ว…………………………………เธอก็ยังเป็นคนสำคัญของคุณใช่ไหมคะ

อาซึสะยิ้มน้อยๆให้คิจังพลางบอกให้ชายหนุ่มตามลิโนะออกไป


ความสงสัย...................................การคาดคั้น...................................สิ่งที่เก็บไว้
avatar
羽島 花

จำนวนข้อความ : 1445
Join date : 27/07/2010

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: มาจำลองเหตุการณ์ของเรากับตัวละครในอินะอิเระที่เราชอบกันเถอะ!!

ตั้งหัวข้อ  fujiwara on Sun Jan 09, 2011 1:04 pm

เพลงความหมายเพราะมากเลยค่า
avatar
fujiwara

จำนวนข้อความ : 529
Join date : 13/11/2010
Age : 20
ที่อยู่ : หอพักโรงเรียนชินกูรุ

http://my.dek-d.com/aisouno/

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: มาจำลองเหตุการณ์ของเรากับตัวละครในอินะอิเระที่เราชอบกันเถอะ!!

ตั้งหัวข้อ  shiotari atsusa on Sun Jan 09, 2011 4:13 pm

เพลงเพราะมากเลยฮานะจัง เดี๋ยวเราลองดีดกีต้าร์ไปพร้อมกันไหมให้ฮานะจังร้องนะ
กาเซล:ดีแล้ว ถ้าเธอร้องมีหวังกระทู้ล่ม
อาซึสะ:เฮ้ย!!!โผล่มาจากไหนเนี่ย
avatar
shiotari atsusa

จำนวนข้อความ : 43
Join date : 11/11/2010
Age : 18
ที่อยู่ : อยู่กับกาเซล

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: มาจำลองเหตุการณ์ของเรากับตัวละครในอินะอิเระที่เราชอบกันเถอะ!!

ตั้งหัวข้อ  lovlyprao on Sun Jan 09, 2011 8:49 pm

ขอมาแบบเหนื่อยๆ T^T ขี้เกียจไปรรอ่ะ แง้ววว


Spoiler:
ชิกะ : (ยืนอยู่หน้าที่พัก)
นามิ : อ๊ะ นี้เธอ ยังไม่ไปจากที่นี้อีกเหรอไง
ชิกะ : (หันไปมอง) พี่พูดกับหนูเหรอ?
นามิ : ห๊ะ? ฉันก็พูดกับเธอนะสิ!!!!! อย่าทำเหมือนจำฉันไม่ได้สิ
ชิกะ : ขอโทษทีนะค่ะ หนูจำไม่ได้จริงๆ
นามิ : อย่าบอกนะว่า นอกจากจะจำฉันไม่ได้แล้ว ยังกลับไปเป็นเด็กอีกหรือไง ถึงพูดปัญญาอ่อนแบบนั้นนะ (สะบัดหน้า)
ชิกะ : อื้ม ใช่แล้วล่ะ ^^ ตอนนี้หนูจำอะไรไม่ได้เลย
นามิ : (มองอย่างไม่เชื่อสายตาก่อนจะหันมายิ้ม) ^^ งั้นเหรอ~ น่าสนุกแหะ อื้ม ฉันชื่อนามิจังนะ เป็นเพื่อนที่สนิทมากๆของเธอเลยล่ะ แล้วฉันกับฟุบุกิเป็นแฟนกันล่ะนะ
ชิกะ : พี่เป็นแฟนของพี่ชายเหรอ?
นามิ : ใช่แล้วล่ะ พอดีช่วงก่อนหน้านี้ฉันยุ่งๆ เลยฝากเธอดูแลเขานะ ขอบคุณมากเลยนะ ชิกะจัง
ชิกะ : แต่ทำไมพี่ชายบอกว่า...
นามิ : (เข้ากอดชิกะ) เธอเป็นคนที่ฉันไว้วางใจที่สุดเลยนะ หวังว่าช่วงที่ฉันไม่อยู่ เธอคงไม่หักหลังเพื่อนรักที่ไว้วางใจเธอหรอกนะ(แอบแสยะยิ้ม)
ชิกะ : อะ...อื้ม
นามิ : เอาเป็นว่า ฉันไปก่อนนะ
ชิกะ : ไม่เข้าไปข้างในก่อนเหรอ
นามิ : ไม่ล่ะ แค่นี้ก็เพียงพอแล้ว
ชิกะ : หื้ม?
นามิ : อ๋อ มะ...หมายถึงวันนี้ฉันต้องรีบกลับไปทำธุระต่อก่อนนะ เอาไว้ฉันจะมาเยี่ยมฟุบุกิคุงที่หลังนะ ไปละ
ชิกะ : อะอื้ม
นามิ : (เดินออกไป)
ชิกะ : (พิงกำแพง) สรุป ฉันเป็นใคร หรืออะไรกันแน่เนี้ย...
--------------------------------------------------------------
ชิกะ : (เดินเข้ามาในบ้าน)
ฟุบุกิ : ชิกะจัง... อ๊ะ ชิกะจังเป็นอะไรไปหรือปล่าวครับ
ชิกะ : (ส่ายหน้าและเดินขึ้นบันได)
ฟุบุกิ : (คว้าข้อมือไว้) ไม่เป็นไรอะไรกันครับ ปกติชิกะจังไม่ได้เป็นอย่างนี้นี้ครับ
ชิกะ : (สะบัดข้อมือ) ปล่อยนะ
ฟุบุกิ : ไม่ปล่อย จนกว่าชิกะจังจะบอกว่าเป็นอะไร
ชิกะ : อยากรู้นักใช่ไหม งั้นตอบฉันก่อนสิ ว่าพี่หลอกฉันทำไมกัน!!!!!!!!
ฟุบุกิ : ชิกะจัง...
ชิกะ : พี่หลอกฉัน พี่หลอกให้ฉันเชื่อว่าฉันเป็นคนสำคัญของพี่ ทั้งๆที่มันไม่ใช่ พี่มีคนของพี่อยู่แล้วนี้!!!!
ฟุบุกิ : มะ...หมายความว่ายังไง ชิกะจัง
ชิกะ : หึ จำสิ่งที่ตัวเองทำไม่ได้หรือไง หรือเพราะว่าเห็นว่าฉันจำอะไรไม่ได้ พี่เลยหลอกฉัน ปั่นหัวกันมันสนุกใช่ไหม!!!!
ฟุบุกิ : เข้าใจผิดแล้ว ชิกะจัง ผมมีแค่ชิกะจังคนเดียวนะ
ชิกะ : (ปิดหู) ไม่ต้องมาแก้ตัวอะไรทั้งนั้น อย่ามายุ่งกับฉันก็พอ ฉันไม่อยากหักหลังเพื่อนที่ไว้วางใจฉัน! (วิ่งขึ้นบันไดไป)
ฟุบุกิ : (มองตามชิกะจัง) เพื่อนเหรอ? เพื่อนคนนั้นคือใครกันนะ ใครที่ทำให้ชิกะจังคิดอย่างนี้กันนะ!



=[]= แง่งงๆๆๆ <<< เพี้ยน
avatar
lovlyprao

จำนวนข้อความ : 278
Join date : 03/10/2010
Age : 21
ที่อยู่ : ในอ้อมกอดของฟุบุกิ~ >_<

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: มาจำลองเหตุการณ์ของเรากับตัวละครในอินะอิเระที่เราชอบกันเถอะ!!

ตั้งหัวข้อ  羽島 花 on Mon Jan 10, 2011 12:51 am

ง่ะ นามิมาทำไม


Spoiler:
ชายหนุ่มวิ่งตามหญิงสาวออกมาที่หน้าห้อง
คิจัง: (คว้าข้อมือลิโนะ) ไม่ใช่เพื่อนก็ไม่ใช่สิ (ยิ้ม) รู้ไหมคุณก็ไม่ใช่เพื่อนของผมเหมือนกัน
ลิโนะ : นี่นายหมายความว่า………………………………
คิจัง : (เดินเข้าไปกอดลิโนะ) ก็คุณเป็นคนสำคัญของผมนี่ครับ
---------------------------------------------------------
เมื่อทั้งสองขับรถมาเกือบจะถึงบ้านแล้ว…………………..ทันใดนั้นลิโนะก็ร฿สึกถึงอะไรบางอย่างจึงดับเครื่องแล้วเดินลงจากมอเตอร์ไซย์…………..เธอเดินตรงมาที่ขายป่าที่ที่เธอพบกับอาซึสะจังเป็นครั้งแรกผิดก็แต่ตอนนี้ที่แห่งนี้ไม่มีเทปสีเหลืองของตำรวจพาดฝ่านเพื่อกั้นอนาเขตเธอเดินตรงไปที่พุ่มไม้ใกล้ๆพุ่มหนึ่งเธอจ้องมองมันอย่างแปลก…………………ชายหนุ่มที่เดินตามเธอมาคอยระวังหลังเผื่อว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับเธอ
ลิโนะ : (กระซิบ) นายว่ามันแปลกๆไหมยูโตะคุง
คิจัง : นั่นสิ
ลิโนะเดินเบาๆเพื่อเข้าใกล้พุ้มไม้นั้นขึ้นเรื่อยๆแล้วค่อยๆเอื้อมมือออกไปเพื่อแหวกพุ่มไม้ออก…………………..ทันใดนั้นเธอก็ได้พบกับร่างๆหนึ่งนอนคว่าหน้าอยู่……………………..ถึงแม้เธอจะไม่เห็นหน้าของคนผู้นั้นแต่เธอก็จำได้อย่างแม่นยำถึงชื่อขอร่างของหญิงสาวผมขาวที่นอนค่าหน้าอยู่เบื้องหน้าของเธอ…………………..
ลิโนะ : นะ…………………..นี่ ฮิโระนี่!!!!
คิจัง : ฮิโรกิจัง!!!
ลิโนะอุ้มร่างของเพื่อนสาวที่ตอนนี้มีสภาพมอมแมมขึ้นมานอนบนตักอีกมือก็รัวกดโทรศัพท์เพื่อโทรหาโกเอนจิ
ลิโนะ : ฮัลโหล โกเอนจิ!!! เราเจอฮิโระจังน่ะ…………………….อืม ตรงชายป่าข้างสนามซ้อมน่ะ มาเร็วๆนะ
หญิงสาวพูดได้แค่นั้นก็ปิดโทรศัพท์ไป
คิจัง : พาเธอไปโรงพยาบาลก่อนดีกว่าไหม
ลิโนะ : เดี๋นวรอโกเอนจิคุงมาก่อนดีกว่า
คิจัง : (มองหน้าลิโนะอย่างงงๆ)นี่คุณพยายามปิดบังอะไรเกี่ยวกับฮิโระจังหรือเปล่า
ลิโนะ :ป่ะ………………….ไม่มีอะไร
ทันใดนั้นโกเอนจิก็กระหืดกระหอบวิ่งเข้ามา
โกเอนจิ : (เขย่าตัวฮิโระ) ฮิโระจัง!!!ฮิโระจังเป็นไงบ้าง!!!
คิจัง : ฮานะจังผมว่าพาฮิโระจังไปโรงพยาบาลดีกว่านะ
หญิงสาวมองหน้าโกแอนจิอย่างกระอักกระอ่วนใจ ด้วยความลับของฮิโระที่เธอเก็บไว้และบอกใครไม่ได้……………………..
โกเอนจิ : (อ้ำอึ้ง) ฉันว่าอ…………….อย่าเพิ่งเลย
ลิโนะ : (มองหน้าโกเอนจิ) อืม……………….ฉันเห็นด้วยกับโกเอนจิคุงนะ ตอนนี้ ฮิโระจังต้องการพักผ่อนและถ้าเราให้ฮิโระจังอยู่ที่บ้านโกเอนจิก็จะได้ดูแลเธอ
คิจัง : อืม ก็มีเหตุผลอยู่
หญิงสาวลอบถอนหายใจกับโกเอนจิ
ลิโนะ : ฉันว่าพาฮิโระไปห้องฉันก่อนเถอะ
โกเอนจิ : ต…………………..แต่
ลิโนะ : ไม่มีแต่ ฮิโระจังน่ะผู้หญิงนะ แล้วฉันก็เป็นผู้หญิง แล้วอีอย่างฉันคงไม่บ้าจี้ปล่อยให้เพื่อนของฉันไปนอนห้องเดียวกบผู้ชายหรอกนะ
โกเอนจิ : เอาเถอะๆ ฉัวว่าตอนนี้พาฮิโระจังไปพักก่อนดีกว่า
คิจัง+ลิโนะ : (พยักหน้า)อืม
ว่าแล้วโกเอนจิก็อุ้มฮิโระจังไป…………………….ผ่านหน้าชิกะที่มองตามไปอย่างงงๆ
ชิกะ : (กระตุกแขนลิโนะ) พี่เกิดอะไรขี้นคะ
ลิโนะ : ตอนนี้พี่ยังไม่รู้อะไรมากนักหรอกนะ
ชิกะ : แล้วพี่คนนั้นล่ะเขาเป็นใครเหรอคะ
ลิโนะ (พูดพลางเดินเร็วๆไปที่ห้องตนเอง) พี่สาวคนนั้เขาเป็นคนสำคัญของพี่โกเอนจิคุงเชาไง
ชิกะ : ว้า……………..ทุกคนมีคนสำคัญกันหมดเลย เหลือแต่หนู
ลิโนะ : (งง)หมายความว่าไง!!!!
ชิกะ : ก็หนูไม่มีคนสำคัญนี่คะ
ลิโนะ : มีสิ (กอ ดชิกะ) เราน่ะมี
ชิกะ:แล้วใครล่ะคะ
ลิโนะ : (คลายกอด) เดี๋ยวเราจะคุยกันเรื่องนี้นะหลังจากพี่ปฐมพยาบาลพี่สาวคนนี้ก่อน
ชิกะ : งั้นหนูไปด้วยนะคะ
ลิโนะ : อืมรึบเข้าเถอะ
เมื่อทั้งหมดพาฮิโระเข้าไปในห้องของลิโนะแล้วโกเอนจิจึงวางร่างของฮิโระลงบนเตียง
ลิโนะ : พวกนายไปเอาน้ำให้ฉันหน่อยฉันจะเช็ดตัวให้ฮิโระจัง
ชายทั้งสองพยักหน้าให้ลิโนะพลางเดินออกไป
ลิโนะ : (เอาผมทัดหูให้ฮิโระ) เฮ้อ………………….ผู้หญิงตัวเล็กๆอย่างเธอไม่น่ามาเจอเรื่องแบบนี้เลย
ชิกะ : (เดินเข้ามาใกล้) พี่คนจะรักเพื่อนของพี่มากเลยนะคะ
ลิโนะ : อืมจ๊ะ
ชิกะ : เมื่อเย็นนี้หนูก็เจอดพื่อนรักคนหนึ่งเหมือนกัน
ลิโนะ : (งง) เพื่อน ชิกะจังมีเพื่อนที่นี่ด้วย???
ชิกะ : ค่ะชื่อนามิจัง
ลิโนะ: นามิจัง!!!
ชิกะ : ค่ะ เขาบอกด้วยนะคะว่าเป็นแฟนพี่ฟุบุกิด้วย
ลิโนะ ซ (ยิ้ม) งั้นเราก็ถูกนามิเขาหลอกกแล้ว
ชิกะ : แต่เขาเป็นเพื่อนรักหนูนะคะ
ลิโนะ : ตรงกันข้ามเลยล่ะ นามิน่ะเขาต้องการแย่งฟุบุกิไปจากเรา(พอดีโกเอนจิและคิจังเดินถือกะละมังน้ำเข้ามาเธอเลยเอื้อมมือไปรับกะละมังจากโกเอนจิ) ขอบคุณนะ……………….(หันกลับมาพูดกับชิกะ)แล้วที่สำคัญเขาก็ไม่ใช่เพื่อนของเราด้วย
เธอหันไปเช็ดตัวให้ฮิโระจัง
ลิโนะ : ยังจำเพลงที่เราร้องด้วยกันตอนบ่ายได้ไหม
ชิกะ : จำได้ค่ะ
ลิโนะ : (พูดในขณะที่เช็ดตัวให้ฮิโระ) เพลงนั้นชิกะจังร้องเพราะหึงฟุบุกิคุงจากนามิ
ชิกะ : นามิเหรอ……………..ไม่จริงน่ะ
ลิโนะ : จริงสิ จริงที่สุด วันนั้นยูโตะคุงก็อยู่ เอนโดก็อยู่ ฟุบุกิคุงก็อยู่ด้วย ลองไปถามเขาดูก็ได้
ชิกะ : พี่คะ…………………..แล้วหนูเป็นใคร
ลิโนะ : (พูดเรียบๆ) ตอนนี้ขิกะจังรู้ไว้ก็พอว่าเราน่ะเป็นคนสำคัญมาก สำคัญที่สุด


คนสำคัญ............................การรักษา...............................ความเป็นจริง
avatar
羽島 花

จำนวนข้อความ : 1445
Join date : 27/07/2010

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: มาจำลองเหตุการณ์ของเรากับตัวละครในอินะอิเระที่เราชอบกันเถอะ!!

ตั้งหัวข้อ  lovlyprao on Mon Jan 10, 2011 9:07 pm

Spoiler:
ชิกะ : หึ งั้นเหรอ...
ลิโนะ : เอาเถอะ แล้วนี้จะไปคุยปรับความเข้าใจกับพี่ฟุบุกิได้หรือยัง
ชิกะ : (หันหน้าหนี) ไม่อ่ะ พี่เขาต้องเป็นฝ่ายง้อหนูสิ
ลิโนะ : แล้วถ้าเขาไม่ง้อล่ะจ้ะ~
ชิกะ : ก็ถ้าหนูสำคัญจริง เขาก็ต้องง้อหนูสิ
ลิโนะ : (เอามือลูบหัวชิกะ) ขี้งอนตั้งแต่เด็กๆเลยนะเรา
ชิกะ : (ทำแก้มป่อง) งั้นชิกะลองไปเดินเล่นข้างล่างดีกว่า~ ฮิฮิ(เดินออกไป)
- - - - - - - - - - - - -
ชิกะ : (แกล้งเดินผ่านฟุบุกิ)
ฟุบุกิ : (ไม่หันมามอง)
ชิกะ : (เดินไปหาคาเบยาม่าพร้อมกับจงใจพูดเสียงดังๆ) พี่ค่ะ พี่กินอะไรอยู่เหรอ
คาเบยาม่า : กินไอศกรีมอยู่นะ
ชิกะ : เหรอ? ชิกะก็อยากกินไอศกรีมมากๆเลย ถ้ามีคนให้ไอศกรีมชิกะก็ดีนะ ชิกะคงหายโกรธเป็นปลิดทิ้งนะ
คาเบยาม่า : อ่ะ งั้นผมให้ก็ได้นะ (มองไอศกรีมที่ตัวเองยื่นมาให้อย่างน้ำลายสอ)
ชิกะ : (รับไอศกรีมมา) ขอบคุณค่ะ
ฟุบุกิ : (ไม่สนใจ)
ชิกะ : (เริ่มโกรธ) พี่นี้ใจดีจัง (หันไปมองฟุบุกิ) นี้ค่ะรางวัล (เขย่งหอมแก้มคาเบยาม่า)
คาเบยาม่า : (อึ้ง)
ฟุบุกิ : (ไม่สนใจและเดินออกไป)
ชิกะ : หึ่ย! (เขวี้ยงไอศกรีมทิ้งกับพื้น) ไหนบอกว่าเราเป็นคนสำคัญไง แล้วไมไม่ง้อกันนะ!
คาเบยาม่า : ชิกะจัง T^T ไม่กินก็คืนผมก็ได้นะครับ
ชิกะ : ขะ...ขอโทษค่ะ เดี๋ยวซื้อให้ใหม่นะค่ะ
คาเบยาม่า : T^T ไอศกรีมของผม
ชิกะ : (ค่อยๆถอยออกมา) แผนต่อไป มันต้องได้ผลสิหน่า
-----------------------------------------
ชิกะ : (วิ่งไปที่สนาม)
ฮิโรโตะ : (หันไปมอง) ชิกะจัง วิ่งทำไมล่ะ เดี๋ยวก็ล้มหรอก
ชิกะ : (แกล้งทำเป็นล้ม) โอ๊ย!
ฮิโระโตะ : (วิ่งเข้ามา) พูดไม่ทันขาดคำจริงๆ ไหนๆ เป็นแผลไหม
ชิกะ : (หันไปมองฟุบุกิ)
ฟุบุกิ : (ซ้อมบอลต่อ)
ชิกะ : ช่างเถอะ สบายมาก
ฮิโรโตะ : มันดูสบายตรงไหนเนี้ย เป็นแผลขนาดนี้นะ ปะ ไปทำแผลกัน(พยุงชิกะขึ้น)
ชิกะ : (สะบัดมือฮิโรโตะออก) หึ ขอบคุณพี่นะค่ะ แต่ชิกะจะเป็นอะไรไปมันก็แค่นั้นแหละ มันไม่มีความสำคัญหรอก!
ฮิโรโตะ : (มองชิกะ)อย่างน้อยไปทำแผลหน่อยก็ดีนะ
ชิกะ : ช่างมันเถอะ ชิกะไม่ได้เจ็บขนาดนั้นหรอก ไม่งั้นก็คงมีคนมาสนใจชิกะแล้ว (ลุกขึ้นเดินกะแผลกๆไป)
ฮิโรโตะ : (มองตามชิกะก่อนเกาหัว) กะเผลกขนาดนั้นมันดูสบายมากเลยใช่ไหมเนี้ย
ชิกะ : หึ คนใจร้าย จำไว้เถอะ!!!! แต่ตอนนี้แสบแผลอ่ะ T^T
------------------------------------
ห้องอาหาร
ชิกะ : (นั่งซึมบนโต๊ะอาหาร)
อากิ : ชิกะจัง ไม่ทานอะไรหน่อยเหรอ
ชิกะ : ไม่อ่ะ ทานไม่ลง
อากิ : ทำไมล่ะจ้ะ?
ชิกะ : ก็เพราะว่า........
ฟุบุกิ : (เดินเข้ามาในห้องอาหาร)
ชิกะ : (ลุกขึ้นยืน) อิ่มแล้วค่ะ
อากิ : แต่ชิกะยังไม่ได้กินอะไรเลยนะ?
ชิกะ : (จ้องไปที่ฟุบุกิ) ชิกะยังไม่อยากกินอะไรทั้งนั้นแหละ
อากิ : เดี๋ยวก็ไม่สบายหรอกชิกะจัง ต้องเข้าโรงพยาบาลเลยนะ
ชิกะ : บางทีเข้าโรงพยาบาลไปก็ดีนะค่ะ จะได้หายไปจากชีวิตใครบางคนอย่างที่เขาต้องการ(สะบัดหน้าหนีก่อนเดินออกไปจากห้องอาหาร)
------------------------
ชิกะ : (นั่งอยู่ในสนาม) คนบ้า ไหนบอกว่าเราเป็นคนสำคัญไง แล้วทำไมไม่สนใจเราเลยล่ะ!!!! (ถอนหญ้าในสนาม) นี้แน่ะๆๆๆๆ (ปาหญ้าในมือไปในสนาม)
ฟุบุกิ : อ่ะๆ เดี๋ยวหญ้าก็หมดสนามพอดีหรอกครับ
ชิกะ : (หันไปมอง) หึ
ฟุบุกิ : ผมถือข้าวมาด้วย มาทานด้วยกันนะครับ
ชิกะ : ไม่เอา ชิกะไม่กิน! (ท้องร้อง) -/////-
ฟุบุกิ : โกหกไม่เนียนเลยนะครับ ชิกะจัง
ชิกะ : เหอะ
ฟุบุกิ : (ยื่นจานข้าวมาให้) อะ ทานสิครับ
ชิกะ : (สะบัดหน้าหนี) หนูไม่กินของจากคนใจร้ายหรอกนะ!!!
ฟุบุกิ : คนใจร้าย?
ชิกะ : (เริ่มร้องไห้) ใช่ คนใจร้าย ไม่สนใจชิกะสักอย่าง ง้อก็ไม่ง้อ มาดูแลตอนเจ็บก็ไม่มา แย่ที่สุด!!!
ฟุบุกิ : (กอดชิกะ) ใครว่าละครับ ผมนะอยากง้อชิกะจังใจจะขาด แทบทนไม่ได้ที่ชิกะจังไปหอมคนอื่นที่ไม่ใช่ผม แล้วก็ถูกดูแลโดยคนอื่นที่ไม่ใช่ผมนะ
ชิกะ : (ทุบฟุบุกิ) แล้วทำไมไม่ง้อล่ะ ถ้าง้อ...ชิกะก็หายโกรธอยู่แล้วนิ!!
ฟุบุกิ : (ลูบหัวชิกะ) ผมอยากให้ชิกะเข้าใจบ้างว่า ผมรักชิกะนะ ผมเลยไม่อยากตามใจชิกะมากไปกว่านี้ ผมอยากให้เรามาคุยกันด้วยเหตุผลก่อน มากกว่าที่ชิกะจังจะมาใส่อารมณ์กับผมฝ่ายเดียว
ชิกะ : ก็คนมันโกรธนี้น่า ก็พี่ปั่นหัวหนูนะ!
ฟุบุกิ : ผมไม่ได้เป็นคนทำซะหน่อย ชิกะจังสำคัญสำหรับผมจริงๆนะครับ(ยิ้ม)
ชิกะ : หึ ไม่เชื่อหรอก
ฟุบุกิ : งั้น...(โน้มหน้าลงมาจูบ) เชื่อผมหรือยังครับ ผมทำแบบนี้เฉพาะกับคนที่สำคัญต่อผมจริงๆเท่านั้นนะครับ ^^
ชิกะ : -/////- หึ เชื่อก็ได้ ไม่อยากโดนอีกหรอกนะถึงได้เชื่อนะ
ฟุบุกิ : งั้นทานข้าวกันเถอะนะครับ อะ ผมป้อนก็ได้ อ๊ามม
ชิกะ : อั๊ม
ฟุบุกิ : (ยิ้ม) คราวหลังอย่าไปเชื่อนามิอีกนะครับ คนนั้นะสร้างแต่ปัญหา
ชิกะ : เอ๋? ดูเขาก็เป็นคนดีออก
ฟุบุกิ : ร้ายลึกนะครับ ถามใคร ใครก็รู้
ชิกะ : แต่ว่าเขาดูเหมือนชอบพี่จริงๆนะ ชิกะยกพี่มห้เขาดีกว่า เนอะ
ฟุบุกิ : ชิกะจัง.... คิดแบบนั้นจริงๆเหรอครับเนี้ย
ชิกะ : ไม่รู้...เอาไว้ชิกะจำอะไรได้ก่อน แล้วค่อยมาตัดสินเอา
ฟุบุกิ : แล้วถ้าเป็นตอนนี้ล่ะ(ยื่นหน้าเข้ามาใกล้ๆ) จะยกผมให้นามิจริงๆเหรอ
ชิกะ : (หันหน้าหนี) มะ...ไม่รู้ ยกแหละ
ฟุบุกิ : (ยื่นหน้าเข้ามาใกล้อีก) จริงเหรอครับ จะบกผมให้เขาจริงๆเหรอครับ
ชิกะ : (ถอดหลังกรูด) ไม่ยกก็ได้ พอใจยังล่ะ
ฟุบุกิ : (ตบเข่าชิกะ) ดีมากครับ
ชิกะ : อ่ะ! ตีโดนแผลอ่ะ T^T
ฟุบุกิ : หื้ม? ไหนๆ ดูทีสิครับ (ดูแผล) ทำอีท่าไหนครับเนี้ย แผลถึงได้ใหญ่ขนาดนี้
ชิกะ : ก็ตอนแรกกะจะแกล้งล้มเฉยแต่มันดันได้แผลนะสิ
ฟุบุกิ : แล้วทำไมไม่รีบไปทำแผลแต่แรกครับเนี้ย (มองหน้าชิกะ)
ชิกะ : ก็ใครล่ะ ไม่สนใจชิกะนะ หึ
ฟุบุกิ : ผมก็ส่งฮิโรโตะไปแล้วไงครับ
ชิกะ : แล้วมันเหมือนกันที่ไหนล่ะ
ฟุบุกิ : ห่ะๆ งั้น ทานข้าวเสร็จแล้ว เดี๋ยวผมทำแผลให้นะ
ชิกะ : อะ...อื้ม ก็ดี
ฟุบุกิ : (ขยี้หัวชิกะ) ดื้อจริงๆเลยนะ เด็กดื้อของผม
ชิกะ : ชิกะไม่ดื้อสักหน่อย
ฟุบุกิ : ห่ะๆ ครับๆ ทานข้าวต่อเถอะ ^^
ชิกะ : (ทำแก้มป่องก่อนจะกินข้าวต่อ)


วันนี้มาอารมณ์ประมาณว่า ง้อช้านที ฮาาาา >_< แง้ววว ง้อๆๆๆๆ
avatar
lovlyprao

จำนวนข้อความ : 278
Join date : 03/10/2010
Age : 21
ที่อยู่ : ในอ้อมกอดของฟุบุกิ~ >_<

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: มาจำลองเหตุการณ์ของเรากับตัวละครในอินะอิเระที่เราชอบกันเถอะ!!

ตั้งหัวข้อ  羽島 花 on Tue Jan 11, 2011 12:29 am

ง่าาาาาาาดีกันแย้ววววววววววววววว


Spoiler:
ชิกะ : เอ๋…………..สำคัญ………………………คนสำคัญของพี่ฟุบุกิงั้นเหรอ
ลิโนะ : ใช่แล้วล่ะ(เช็ดตัวให้ฮิโระต่อ) คนที่สำคัญมาก………………..สำคัญเสียจนฟุบุกิคุงเขาไม่อยากให้อยูไกลตาเลยล่ะ
ชิกะ : หึ งั้นเหรอ...
ลิโนะ : เอาเถอะ แล้วนี้จะไปคุยปรับความเข้าใจกับพี่ฟุบุกิได้หรือยัง
ชิกะ : (หันหน้าหนี) ไม่อ่ะ พี่เขาต้องเป็นฝ่ายง้อหนูสิ
ลิโนะ : แล้วถ้าเขาไม่ง้อล่ะจ้ะ~
ชิกะ : ก็ถ้าหนูสำคัญจริง เขาก็ต้องง้อหนูสิ
ลิโนะ : (เอามือลูบหัวชิกะ) ขี้งอนตั้งแต่เด็กๆเลยนะเรา
ชิกะ : (ทำแก้มป่อง) งั้นชิกะลองไปเดินเล่นข้างล่างดีกว่า~ ฮิฮิ(เดินออกไป)
ลิโนะ : (พูดโดยไม่ละสายตาออกจากฮิโระ) พวกนายสองคนก็ออกไปก่อนเถอนะเดี๋ยวฉันจะเปลี่ยนเสื้อผ้าให้ฮิโระจัง อ้อ ยูโตะคุง (หยิบหนังสือสอนเต้นรำออกมาสามเล่ม) เอาไปอ่านกับซากุมะและฟุโดวฉันว่ามันต้องมีประโยชน์แน่ (เดินไปหยิบเสื้อ) ออกไปได้แล้ว (รุนหลังคิจังและโกเอนจิให้ออกไป)
เมื่อชายทั้งสองออกไปแล้วเธอจึงรึบปิดประตูแล้วเดินกลับเข้าห้อง
ลิโนะ : (มองฮิโระอย่างเศร้าๆ) ทำไมเธอต้องมาเจอเรื่องอย่างนี้ด้วยนะฮิโระจัง………………..ทำไมไม่เป็นฉันนะ
ฮิโระ : (เพ้อออกมา) ชูยะคุงงงงงงงงงงงงงงงง
ลิโนะ : อ๊ะ เดี๋ยวเขาก็มาแล้วแต่ตอนนี้ขอฉันเปลี่ยนเสื้อผ้าเธอก่อนนะ
เวลาผ่านไปสักพักใหญ่ลิโนะก็เดินออกมาขากห้องนอนของเธอ
ลิโนะ : เขาไปได้แล้วล่ะโกเอนจิคุง เมื่อกี้เขาเพ้อหานายด้วยนะ
โกเอนจิ : (แตะบ่าลิโนะ) ขอบใจนะ
ลิโนะ : นี่ยังน้อยไป ฉันติดหนี้ฮิโระจังมาก…………มากมายเหลือเกินถ้าฉันไปกับองกรณ์นั่นฮิโระจังคงไม่……………………..
โกเอนจิ : คิดเรื่องนั้นอีกแล้ว(เดินเข้ามากอดลิโนะ) ทีหลังอย่าคิดมากอีกนะ เธอช่วยเรามามากแล้วรู้ไหม ทั้งยอมเจ็บยอมเสี่ยง หรือแม้กระทั่งยอมเสียความทรงจำที่สำคัญที่สุดเพื่อให้เราได้อยู่ด้วยกัน
ลิโนะ : อืม……………………ไม่เป็นไรหรอก
เมื่อขบบทสนทนาแล้วทั้งคู่ก็เดินแยกกันไปคนละทาง
“หึๆ อุ่นไหมล่ะอ้อมกอดของหมอนั่นนะ”
ลิโนะ : (หันขวับมาอย่างรวดเร็วด้วยความตกใจ) บ…………………ยูโตะคุง
คิจัง : นี่ใช่ไหมเหตุผลที่ให้ผมเอาหนังสือเล่มนี้ไปอ่าน
ลิโนะ : (งง) เปล่านะ!!! ไม่ใช่นะ!!!
คิจัง :แล้วมันคืออะไรล่ะ ที่คุณไปกอดกับหมอนั่นน่ะ
ลิโนะ :ก็แค่………………..เพื่อนน่ะ
คิจัง : แค่เพื่อน? เหมือนโทจิใช่ไหม
ลิโนะ :นี่นายไปพูดถึงเขาทำไม
คิจัง : ผมจะพูด เพราะสิ่งที่คุณทำมันไมสมควร
ลิโนะ : กะอีแค่กอดกับเพื่อนนี่นะ
คิจัง : นั่นแหละ ก็มันไม่เหมาะสม
ลิโนะ : แล้วทีนายล่ะ อย่าบอกนะว่านายไม่เคยกอดฉัน
คิจัง : ก็นั่นมันไม่เหมือกัน…………..ก็ผมน่ะเป็น!!!!
ลิโนะ : เป็นอะไร!!!
หญิงสาวจ้องหน้าขายตรงหน้าอย่างหาคำตอบ
คิจัง : คุณน่ะ!!! คุณก็เป็นคนของผมน่ะสิ
ลิโนะ Sadโมโห) ฉันไปเป็นคนของนายตั้งแต่เมื่อไหร่ จำไว้นะ ชีวิตฉัน ฉันเลึอกเอง
หญิงสาวพูพร้อมกับหน้าแดงเพราะความโกรธ เธอเดินปึงปังเข้าไปในห้อง
ลิโนะ : โกเอนจินายออกไปก่อยได้ไหม
โกเอนจิ :ทำไมล่ะ
ลิโนะ : (ข่มอารมณ์) บอกให้ออกก็ออกไปเถอะน่า
โกเอนจิ : ต………..แต่
ลิโนะ : เมื่อนายออกไปฉันจะปิดประตูแล้วร้องไห้ พอใจหรือยัง
โกเอนจิ : คิโดอีกแล้วสิ…………………….เฮ้อเป็นอะไรกันนะคู่นี้
โกเอนจิเดินกระปอดกระแปดออกจากห้อง………………….เมื่อเห็นเพื่อหนุ่มเดินออกไปแล้วเธอจิงปิดประตูพร้อมทั้งร้องไห้ออกมาอย่างหนัง
ลิโนะ : ยูโตะคุงบ้าๆๆๆๆๆที่สุด ไม่มีเหตุผลเลยแค่กอดกับเพื่อนทำไมต้องโกรธด้วย……………………
หญิงสาวร้องไห้อย่างหนักจนผล็อยหลับไปโดยที่ไม่ได้ลงไปทานอาหารเย็น…………………….หญิงสาวค่อยลืมตาขึ้นมาเธอค่อยๆบิดตัวเพื่อไล่ความเมื่อยออกไป………………………..เธอเดินลงไปรับลมที่ชายหาดเมี่อเธอเดินไปถึงที่ชายหาดแล้วเธอเอนตัวพิงต้นไม้ที่อยู่ใกล้ๆพร้อมกับทอดสายตาออกไปยังพื้นน้ำเบื้องหน้า
คิจัง : (เดินมาหาลิโนะทางด้านหลัง) นึกแล้วว่าคุณต้องอยู่นี่
ลิโนะ : (ไม่ได้หันมามอง)ไม่อยู่นี่แล้วนายจะไล่ฉันไปไหนเหรอ
คิจัง : ไม่หรอกผมจะไม่ไล่คุณ (จับมือลิโนะขึ้นมากุมไว้) ผมให้คุณอยูไกลผมกว่านี้ไม่ได้ ผมยังไม่พร้อม
I’ve been alone with you
Inside my mind
And in my dreams I’ve kissed your lips
A thousand times
I sometimes see you
Pass outside my door
Hello!
Is it me you’re looking for?
I can see it in your eyes
I can see it in your smile
You’re all I’ve ever wanted
And my arms are open wide
Because you know just what to say
And you know just what to do
And I want to tell you so much
I love you
I long to see the sunlight in your hair
And tell you time and time again
How much I care
Sometimes I feel my heart will overflow
Hello!
I’ve just got to let you know
Because I wonder where you are
And I wonder what you do
Are you somewhere feeling lonely?
Or is someone loving you?
Tell me how to win your heart
For I haven’t got a clue
But let me start by saying I love you
Hello!
Is it me you’re looking for?
Becuase I wonder where you are
And I wonder what you do
Are you somewhere feeling lonely?
Or is someone loving you?
Tell me how to win your heart
For I haven’t got a clue
But let me start by saying I love you
(ผมจะมีคุณอยู่ในความทรงจำยามที่ผมเดียวดาย
ผมลิ้มรสจุมพิศของคุณครั้งแล้วครั้งเล่ายามหลับฝัน
บางคราคุณเพียงแค่เดินผ่านผมไป
ผมอยู่นี่ ผมใช่ไหมที่คุณมองหา
ผมเห็นมันในแววตาของคุณ
ผมเห็นมันอยู่ในรอยยิ้มของคุณ
คุณคือทุกอย่างที่ผมต้องการนะ…………………..ฮานะจัง อ้อมกอดของผม………………….มีไว้เพื่อคุณนะ
คูณรู้ดีหนิว่าควรทำอย่างไร
ผมอยากจะเข้าไปบอกคุณว่า………………………ผมรักคุณนะฮานะจัง

แค่เพียงผมเห็นเส้นผมคุณอยู่กลางแดด
มันก็ทำให้ผมอยากจะบอคุณซ้ำๆว่าผมเป็นห่วงคุณขนาดไหน
บางครั้งผมอาจจะใจลอยมากเกินไป
ฮานะจัง…………………………ผมอยากให้คุณรู้นะ……………

บางครั้งผมก็ลงสัยว่าคุณอยู่ที่ไหน และทำอะไรอยู่
จะเหงายามอยู่คนเดียว(เหมือนผม) หรือเปล่า หรือว่าคุณมีคนบางคนอยู่ข้างกาย
หากผมอยากจะชนะใจคุณ ผมต้องทำอย่างไร
หรือผมต้องเริ่มต้นด้วย คำว่า………………..ผมรักคุณ)



Spoiler:


ความรู้สึก............................คราบน้ำตา.....................การกลับมา
avatar
羽島 花

จำนวนข้อความ : 1445
Join date : 27/07/2010

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: มาจำลองเหตุการณ์ของเรากับตัวละครในอินะอิเระที่เราชอบกันเถอะ!!

ตั้งหัวข้อ  羽島 花 on Wed Jan 12, 2011 12:26 am

เงียบเหงาๆ เฮ้อ..................

Spoiler:
ลิโนะ : ไม่รู้สิ
หญิงสาวพูดพลางหรี่ตาลงอย่างเร้าๆก่อยที่จะเดินเข้าไปในบ้านอีกรอบ
คิจัง : (พูดเสียงแผ่ว) นี่ก็หมายความว่าคุณยังไม่หายโกรธผมน่ะสิ
เสียงของชายหนุ่มถูกกลืนไปกับเสียงคลื่นที่ซัดเข้ามากะทบฝั่ง
เธอรีบวิ่งเข้ามาในบ้านพอดีสวนกับโกเอนจิที่กำลังเดินออกจากบ้านพอดี
โกเอนจิ : ยังโกรธคิโดอยู่อีกเหรอ
ลิโนะ : ไม่รู้สิ…………………….ฉันยังไม่แน่ใจความรู้สึกของตัวเองเลย
โกเอนจิ : ก็เขาเป็นคนสำคัญไม่ใช่เหรอ
ลิโนะ : อืม………….ก็ใช่นะ……………………..แต่ว่า…………………….
โกเอนจิ : แต่อะไรเหรอ
ลิโนะ : แต่ถึงยังไงเขาก็ไม่ใช่เจ้าของฉัน………………….ฉันจะไปกอดกับใครมันเกี่ยวอะไรกับเขาด้วยล่ะ
โกเอนจิ : ฮ่ะๆ………………….. ก็เขาหวงของเขาน่ะนะ
ลิโนะ : แต่นี่มันมากเกินไปแล้วนะ
โกเอนจิ : คนอย่างเธอน่ะใครได้ไปอยู่ใกล้ๆเขาก็อยากดูแลไม่ให้คลาดสายตาทั้งนั้นแหละ
ลิโนะ : แล้งมันเกี่ยวกันยังไง
โกเอนจิ : ก็หมอนั่นเขาหวงไม่อยากให้เธอไปกอดกะใครนอกจากเขา
ลิโนะ : หึ!!!ใจแคบ ใจแคบที่สุด
โกเอนจิ : คิโดน่ะเขาไม่ได้ใจแคบหรอก…………………
ลิโนะ : เพียงแต่ไม่เปิดใจใช่ไหม
หญิงสาวพูดอย่างไม่พอใจพลางกระทืบเท้าเดินเข้าบ้านไป………….จนโกเอนจิได้แต่ส่ายหัว
โกเอนจิ : ถ้าเป็นฉัน ก็คงไม่ยอมให้ฮิโระไปกอดกับคนอื่นหรอกแม้ว่าเขาจะเป็นเพื่อนก็ตาม
ในบ้านหญิงสาวทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟา
ลิโนะ : เฮ้อ!!!! ตาบ้าๆๆๆๆ ถ้าฉันไม่ทำแบบนี้นายก็คงไม่รู้สินะว่าฉันก็มีชีวิตของฉันเอง
หญิงสาวนั่จมอยู่กับความคิดของตัวเองจนกระทั่งฮารุนะวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามา
ฮารุนะ : พี่ฮานะคะเกิดเรื่องใหญ่แล้วค่ะ!!!
ลิโนะ : หือ อะไรเหรอ!!!!
ฮารุนะ : พี่ชาย!!!ค่ะพี่ชาย!!! เป็นอะไรก็ไม่รู้คัวร้อนจี๋เลย บอกให้ไปโรงพยาบาลก็ไม่ยอมไป
ลิโนะ : (คกใจ) แล้วเขาเป็นอะไรมากหรือเปล่า มีใครไปดูแลเขาหรือยัง
ฮารุนะ : หนูว่าพี่ไปดูเองดีกว่านะคะ ถ้าเป็นพี่หนูว่าพี่ชายอาจจะยอมทำตาม
ลิโนะ : พ……………………..พี่เหรอ
ฮารุนะ : ค่ะ!!! อย่าพูดมากเลยรีบๆไปกันเถอะค่ะ
แล้วฮารุนะก็พาลิโนะวิ่งไปที่หน้าห้องของคิโด
ฮารุนะ : (เคาะประตู) พี่ฮานะมาแล้วค่ะ
ลิโนะ : (มองฮารุนะอย่างสงสัย) บอกใครน่ะ
ฮารุนะ : อ้อ ก็บอกพี่โกเอนจินั่นแหละค่ะ (หลุกหลิก) ใช่ๆพี่โกเอนจิ แฮะๆ
ลิโนะ : เหรอ
พอดีกับที่โกเอนจิเปิดประตูออกมา
ลิโนะ : โกเอนจิคุงนี่ยูโตะคุงเป็นยังไงบ้าง!!!
โกเอนจิ : (ตีหน้าเศร้า ) คิโดเหรอ …………..ดูไม่ดีเลย เรียกอหาแค่เธอน่ะ
ลิโนะ : (วิ่งถลาเข้าไปคุกเข่าข้างเตียงพลางกุมมือคิจังไว้) ยูโตะคุงฉันมาแล้วนะ
คิจัง : (เสียงแผ่ว) ฮานะจัง………………………..นั่นคุณใช่ไหม……………………….ฮานะ…………………………จัง………………………..อย่าทิ้งผมไป
ลิโนะ : (น้ำตาไหลพลางส่ายหน้าดิก) ไม่ฉันจะไม่ไปไหนฉันจะอยู่ข้างๆนาย
คิจัง : (ยิ้มบางๆ) ดีจัง……………………………ดีจังเลย……………………คุณไม่โกรธผมแล้ว
ลิโนะ : (พูดทั้งน้ำตา) ฉันจะโกรธนายได้ยังไงล่ะ ก็ในเมื่อนาย……………………(เอามือข้างที่ว่างอยู่แตะหน้าผาก) ร้อนจัง
คิจัง : (ตัดบท) ถ้าไม่โกรธผมแล้ว………………………….(เอื้อมมือไปเช็ดน้ำตาให้ลิโนะ) ยิ้มให้ผมนะครับ
ลิโนะ : (กุมมือคิจังแน่น) ยิ้มแล้ว ฉันยิ้มแล้ว (ยิ้มออกมาแล้วยกมือคิจังมาทาบที่หัวใจของตนเอง)
Tell me
Can you feel my heartbeat
Tell me
As i kneel down at your feet
I knew there would come a time
When these two hearts wouldn't rhyme
Just put your hand in mine forever

For so long
I have been an island
When no one could ever reach the shores
And we've got whole lifetime to share
And i'll always be there
Darling these i swear


(สะอื้น) So please believe me
For these words i say are true
And don't deny me (yeah yeah)
Are lifetime loving you ohhh
If you ask will i'll be true
Do i give my arm to you
Then i will say I do

I'm ready to begin this journey

Well i'm with you
with every steps you take
And we've got a whole lifetime to share
And i'll always be there
Darling these i swear

So please believe me (yeah yeah yeah)
For these words i say are true....
And don't deny me (yeah yeah yeah)
Are lifetime loving you ohhh
If you ask will i'll be true
Do i give my arm to you
Then i will say I do

(บีบมือคิจังแน่น)Come on just take my hand ohhhh
come on lets make a step for our love
I know this is so hard to believe
So please....
So please believe me
For these words i say are true
And dont deny me (no no no no)
A lifetime loving you (no i dont hoping without you)
And if you as will il be true (i'll be true)
Do i give my arm to you (if you ask if i'll be true)
Do i'll give my arms to you
And i will say i do
นายบอกฉันสิว่านายได้ยินเสียงหัวใจของฉันไหม
นายบอกฉันสิ…………เมื่อฉันอยู่ต่อหน้านาย
ฉันรู้ว่ามันถึงเวลาแล้ว…………….เวลาที่ใจของเราจะเกี่ยวพันกันไว้
นายแค่………………….ไว้ใจฉัน………………จะได้ไหม

ฉันเคยโดดเดียวมาเป็นเวลานาน…………………….ไม่เคยมีใครเข้าถึงตัวตนที่แท้จริงของฉัน
แต่เรา…………………..เราจะมีกันและกันไปตลอด
ฉันจะอยู่เคียงข้างนาย…………..นี่คือคำสัญญา

โปรดเชื่อฉันเถอะ
เพราะสิ่งที่พูดน่ะคือความจริง
โปรดอย่าได้ปฏิเศษฉันเลย
ฉันจะรักนายตลอดชีวิตไหม?
ถ้านายถามว่าฉันพูดจริงไหม…………………………ฉันจะโอบกอดนายแล้วบอกว่า จริงที่สุด

ฉันพร้อมแล้วกับการเดินทางครั้งใหม่
ฉันยังคงอยู่กับนายตรงนี้
ในทุกๆก้าวของนาย
เรามีสิ่งที่ต้องแบ่งปันกันตลอดไป
และฉันก็จะอยู่ตรงนี้……………….กับนาย
ยูโตะคุง……………….ฉันสัญญา

โปรดเชื่อฉันเถอะ
เพราะสิ่งที่พูดน่ะคือความจริง
โปรดอย่าได้ปฏิเศษฉันเลย
ฉันจะรักนายตลอดชีวิตไหม?
ถ้านายถามว่าฉันพูดจริงไหม…………………………ฉันจะโอบกอดนายแล้วบอกว่า จริงที่สุด

กุมมือฉันไว้
ก้าวต่อไปเพื่อความรักของเรา
ฉันรู้ว่านี่มันยากที่จะเชื่อ………………แต่ได้โปรด……………………..เชื่อฉัน…………………….เชื่อฉันนะ
ชั่วชีวิตนี้จะมีนาย (ไม่เลย…………..ไม่เคยคิดที่จะไปจากนาย)
และถ้านายถามว่าฉันพูดจริงๆหรือเปล่า (ฉันพูดจริงนะ)
ฉันจะโอบกอดนายได้หรือเปล่า(ถ้านายถามว่าฉันพูดจริงหรือเปล่า)…………………ฉันจะกอดนายไว้หรือเปล่า
ฉันก็จะตอบนาย……………..จริงที่สุด



Spoiler:
http://music.truelife.com/player/song/20071204111808118570/I%20Do-Westlife
มือที่เกาะกุม....................คำสัญญา..................การง้องอน


ปล. พอแต่งจบเอากลับมาอ่านอีกรอบ เกิดความรู้สึกว่า ยูโตะคุงงงทำไมนายขี้อ้อนขนาดนี้
avatar
羽島 花

จำนวนข้อความ : 1445
Join date : 27/07/2010

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: มาจำลองเหตุการณ์ของเรากับตัวละครในอินะอิเระที่เราชอบกันเถอะ!!

ตั้งหัวข้อ  lovlyprao on Wed Jan 12, 2011 4:49 pm

โทษทีค่ะ เมื่อคืนไม่ได้มา นั่งทำเสื้อบาสอยู่
นึกว่าวันนี้จะใช้ แต่ดันไม่ได้ใช่ซะงั้น
วันนี้จะพยายามมาแต่งนะค่ะ ถ้าไว้ ฮาาา
เพราะวันนี้มีคอนเสิร์ต Slur ที่ รร.
= = เหนื่อย ฮาาาาาา กรี๊ดเยอะเกิน ~~~


เอาเป็นว่าถ้ารอดจะมาแต่งค่ะ^^
ไม่รอดแล้วค่ะ โครงงานถาโถม พรุ่งนี้จะมาแต่งนะค่ะ อยากแต่ง แต่ไร้เรี่ยวแรง T^T

ได้แต่งแล้วล่ะ (ดูโลเลจังแหะ) พอดีว่าใช้ช่วงที่ต้องตรวจไวรัสในคอมมาแต่ง กินเวลานานพอสมควร ก็เลยแต่งตามเวลาที่มันให้มา
Spoiler:
ในบ้าน
ฟุบุกิ : (ลากชิกะมานั่งที่โซฟา) มานั่งครับ เดี๋ยวผมทำแผลให้
ชิกะ : อื้อหึ
ฟุบุกิ : (หยิบกล่องปฐมพยาบาลแล้วก็นั่งลงข้างๆ)
ชิกะ : (ทำหน้าสยอง)
ฟุบุกิ : (หยิบสำลีชุบน้ำเกลือจะมาเช็ดแผล)
ชิกะ : (เอามือดันไว้) ไม่ทาไอ้นั้นได้ไหมอ่ะ หนูกลัวแสบ
ฟุบุกิ : ถ้าไม่ทา แผลอาจจะอักเสบได้นะครับ
ชิกะ : แต่ว่า...
ฟุบุกิ : (ทำเสียงดุ) ไม่มีแต่ครับ ผมมือเบา ไม่ต้องห่วงหรอกครับ ชิกะจัง (ลงมือทำแผล)
ชิกะ : (หันหน้าไปทางอื่นพร้อมกับเบ้หน้า)
ฟุบุกิ : ชิกะจัง จำได้ไหม เมื่อก่อนผมก็เคยทำแผลให้ชิกะจังนะ
ชิกะ : หื้ม? เคยด้วยเหรอ
ฟุบุกิ : ใช่แล้วครับ แต่ตอนนั้นชิกะเป็นแผลที่มือล่ะ(จับมือชิกะสองข้างเอาไว้)
ชิกะ : (ตั้งใจฟัง) แล้วยังไงต่อละ เผื่อหนูจะได้จำได้
ฟุบุกิ : แล้วผมก็ทำแบบนี้ (ยื่นหน้าเข้าไปใกล้ๆ)
ชิกะ : (ตกใจ)
ฟุบุกิ : อย่างนี้ : (ยื่นหน้าเข้าไปใกล้อีก)
ชิกะ : (หลับตาปี๋)
ฟุบุกิ : แล้วก็อย่างนี้ (ยื่นหน้าเข้าไปจนจมูกตัวเองแตะจมูกของชิกะ)
ชิกะ : หยู้ดดน้า!
ฟุบุกิ : ใช่แล้วครับ ชิกะจังพูดเหมือนตอนนั้นเลย
ชิกะ : (กุมขมับ) อ๊ะ ปะ...ปวดหัวอีกแล้ว
ฟุบุกิ : (ตกใจเลยถอยออกมาจากชิกะ) ชิกะจำได้อีกแล้วเหรอครับ
ชิกะ : (เสียงสั่น) ถอยออกไปหน่อยสิ หนูหายใจไม่ออก
ฟุบุกิ : (ถอยออกไป)
ชิกะ : (กระโดดออกจากโซฟา) แบร่ หนูล้อเล่นนะ อยากมาล้อเล่นกับหนูดีนัก (แลบลิ้น)
ฟุบุกิ : แผนสูงจังนะครับเนี้ย (ยิ้ม)
ชิกะ : (แลบลิ้น) หนูไม่อยู่ให้พี่ทำแบบนั้นกับหนูต่อหรอก ไปล่ะ (วิ่งออกไปนอกห้อง)

วันนี้ขอสั้นๆนะค่ะ ^^;;

บะบายค่ะ
ปล. บู้หล่อ ฮาาาาาาา
avatar
lovlyprao

จำนวนข้อความ : 278
Join date : 03/10/2010
Age : 21
ที่อยู่ : ในอ้อมกอดของฟุบุกิ~ >_<

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: มาจำลองเหตุการณ์ของเรากับตัวละครในอินะอิเระที่เราชอบกันเถอะ!!

ตั้งหัวข้อ  羽島 花 on Thu Jan 13, 2011 12:06 am

ของพราวซังน่าร๊าดกกกกกกกกกกกกกกก

ต่อๆๆๆ


Spoiler:
คืนนั้นลิโนะไม่ได้กลับห้องเธออยู่เฟ้าไข้ชายหนุ่มอยู่ข้างๆเตียงไม่ยอมห่างไปไหน……………………แต่เธอก็ผล็อยหลับไปด้วยความเหนื่อบอ่อน แต่มือของเธอยังคงเกาะกุมมือของชายหนุ่มไว้………………มือแกร่งที่เธอหวงแหน…………………….กฃางดึกคืนนั้น คิจังตื่นขึ้นมาเขามองดูหญิงสาวที่ผล็อยหลับอยู่ข้างเตียงด้วยสายตาอ่อนโยนพลางลูงผมหญิงสาวที่คอยดูแลไม่ห่างอย่างอ่อนโยน ‘ขอโทษนะครับ…………………..ถ้าผมไม่ทำอย่างนี้คุณก็คงไม่ยอมให้อภัยผม’ ทันใดนั้นหญิงสาวที่หลับอยู่ก็ค่อยๆลืมตาขึ้น
ลิโนะ : (คราง) อ่ะ อืมมมม
คิจัง : ตี่นแล้วเหรอครับคนเก่ง
ลิโนะ : อ่ะ……………อาคำนั้นฉันควรพูดมากกว่าเพราะฉันมาเฝ้าไข้นายนะ
คิจัง : ฮ่ะๆ ผมลืมไป
ลิโนะ : (ถามอย่างเป็นห่วง) แล้วนี่นายเป็นยังไงบ้างยังปวดหัวอยู่หรือเปล่า (เอามือแตะหน้าผากคิจัง) ตัวก็ไม่ร้อนแล้วหนิ
คิจัง : ครับ…………….ก็มีพยาบาลดี
ลิโนะ : (หน้าแดง) นายก็พูดไปเรื่อย…………………..
คิจัง : ก็พูดจริงหนิครับ
หญิงสาวพูดพลางลุกขึ้นยืน
ลิโนะ : หิวไหม เดี๋ยวฉันไปหาอะไรให้กิน
คิจัง : (ยิ้ม) ครับ ^^
หญิงสาวยิ้มน้อยๆให้ฝ่ายชายก่อนที่จะเดินออกไป………………………..คิจังมองตามหญิงสาวที่เดินออกไปนอกห้อง’ห่วงผมขนาดนี้เลยเหรอ…………….ฮานะจัง’สักครู่ใหญ่ๆหญิงสาวผู้เป็นนางพยาบาลจำเป็นก็ถือถาดเข้ามา
ลิโนะ : (หลบสายตาอย่างอายๆ) พอดีลงไปแล้วไม่มีอะไรเหลือเลย ฉันเลยทำซุปแครอทมาให้นาย
หญิงสาวเดินเอาถาดไปวางที่หัวเตียง
ลิโนะ : หวังว่านายคงทานได้นะ
พูดพลางเดินไปนั่งที่เก้าอี้ที่อยู่อีกมุมของห้อง…………………….พลางสังเกตุดูอาการฝ่ายชาย
ลิโนะ : ทานสิ กำลังร้อนๆอยูเลยนะ
ฝ่ายชายหรี่ตามองถ้วยซุปนั้น ’ขอสักครั้งเถอะครับ’
ลิโนะ : ทำไมไม่ทานล่ะ (มองอย่างสงสัย)
คิจัง : ก็……………………(เดินมาจูงมือลิโนะไปนั่กับตนเองบนเตียง) ป้อนฝมสิครับ
ลิโนะ : นายไม่ได้มือเจ็บซักหน่อย ก็ทานเองสิ
คิจัง : นะครับ
ลิโนะ : (มองคิจังอย่างชั่งใจ) ก็ได้ นี่เห็นว่านายป่วยอยู่นะเนี๊ยะ
หญิงสาวตักซุปขึ้นมาเป่าจนเย็นพลางยื่นไปจ่อที่ปากฝ่ายชายแต่ฝ่ายชายกลับไม่เปิดปากรับ
ลิโนะ : (มองหน้าอย่างงๆ) ก็ป้อนแล้วทำไมไม่ทานล่ะ
คิจัง : (ยิ้มให้ลิโนะ) ผมเปลี่ยนใจแล้ว…………….ขอผมป้อนคุณดีกว่า
ลิโนะ : อะไรกันฉันไม่ได้ป่วยนะนายจะได้มาป้อนฉัน
คิจัง : นะครับ
ลิโนะ : ไม่!!!
คิจัง : นะครับ
ลิโนะ : บอกว่าไม่ก็ไม่สิ!!!
คิจัง : นะครับถือว่าคนป่วยขอร้อง
ลิโนะ : ก็ได้ แค่คำเดียวนะ
คิจัง : ครับแค่คำเดียว
ฝ่ายชายตักซุปขึ้นมาพลางเป่าให้อุ่นลงแล้วยื่นไปหาหญิงสาวที่ยอมอ้าปากรับโดยดี
คิจัง : อ๊ะ อย่าเพิ่งกลืนนะครับ
ลิโนะ : อ่ะ……………………(งง)
ด้านชายหนุ่มก็โน้มตัวเข้ามาประกบปากกับหญิงสาวอย่างรวดเร็วหยิงสาวรู้สึกได้ถึงของเหลวในปากของเธอที่กำลังถ่ายทอดไปให้ชายหนุ่ม
คิจัง: (ผละออกมา) อร่อยจังเลยครับ……………..
ลิโนะ : ตาบ้า เล่นอะไรก็ไม่รู้
หญิงส่าวลุกจะเดินหนี แต่กลับเหลือไปเห็นฮิโระยืนยิ้มพิงกรอบประตูอยู่
ฮิโระ :ระหว่างที่ฉันไม่อยู่มันเกิดอะไรขึ้นนี๊ยะ


รอยยิ้มที่กลับมา.............................คำขอร้อง..........................สิ่งที่ต้องปิดบัง
avatar
羽島 花

จำนวนข้อความ : 1445
Join date : 27/07/2010

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: มาจำลองเหตุการณ์ของเรากับตัวละครในอินะอิเระที่เราชอบกันเถอะ!!

ตั้งหัวข้อ  羽島 花 on Fri Jan 14, 2011 1:44 am

ย่อมมาอย่างเงียบๆ


Spoiler:
ลิโนะ : (สะดุ้ง) ปะ………………เปล่านี้ก็แค่ยู่โตะคุงเขาไม่สบายน่ะฉันก็เลยมาเฝ้าไข้
ฮิโระ: (มองหน้าอย่าไม่เชื่อ) จริงอ่ะ
ลิโนะ : (มองหน้าคิจัง)ก็จริงน่ะสิ
ฮิโระ : (จ้องหน้าคิจังอย่าหาคำตอบ) อย่าให้ฉันรู้ว่านายฉวยโอกาสกับเพื่อนฉันนะ
ลิโนะ : ไม่มีอะไรมากหรอกน่า กลับห้องเถอะ
ลิโนะพูดพลางเดินนำเพื่อนสาวกลับห้อง
-------------------------------------------------------
ที่สนามซ้อม
ลิโนะ : (ตะโกนอย่างร่าเริง) พรุ่งนี้ก็จะแข่งกับทีมอิตาลี่แล้วนะ ตั้งใจซ้อมกันหน่อยนนะทุกคน
ทุกคน : โอว์!!!^^
โค้ชคุโด : ลิโนะ มานี่ซิ!!!
ลิโนะ : ค่ะ (เดินไปหาโค้ข) มีอะไรหรือคะ
โค้ชคุโด :ได้ข่าวว่าคิโดเพิ่งหายไข้
ลิโนะ : ค่ะโค้ช มีอะไรผิดปกติเหรอคะ
โค้ขคุโด้ : อืม นัดนี้สำคัญซะด้วยสิ ยังไงหลังจากซ้อมเสร็จก็ช่วยพาหมอนั่นไปเช็กความฟิตด้วยนะ(ตะโกนเรียกคิจัง)คิโดคุง เดี๋ยวพอซ้อมเสร็จแล้วลินะจังจะพานายไปทดสอบความฟิตนะ
คิจัง : (ทำหน้างง) ตะ…………….แต่
โกเอนจิ : (กระซิบ)ตอบตกลงไปดิเดี๋ยวแผนก็แตกหรอก
คิจัง : อ่ะ…………………..ครับ
พอสิ้นเสียงโค้ชลินะก็เดินออกไปพร้อมกับชายในชุดผ้าคลุมที่เดินตามไปด้วย
คิจัง :ไม่รู้ว่าจะให้ผมมาทดสอบความฟิตอะไรกันตอนนี้
ลิโนะ :แหม……….ก็เข้าใจหน่อยสินายเพิ่งหายไข้มาเอง เราก็อยาแน่ใจเท่านั้นเองว่านายยังวิ่งได้ทั้ง80 นาที
คิจัง: ก็นั่นแหละผมน่ะไหวอยู่แล้ว แค่80 นาทีเอง
ลิโนะ : ทุกคนเขาเป็นห่วงนายนะ
คิจัง : เป็นห่วงเหรอ…………………….แล้วคุณล่ะเป็นห่วงผมหรือเปล่า
ลิโนะ : (หน้าแดง) ถ้าไม่เป็นห่วง แล้วเมื่อคืนล่ะเขาเรียกว่าอะไร
คิจัง : ขอบคุณครับ………………………(โน้มหน้าลงจนใกล้ลิโนะมากขึ้นเรื่อยๆ)
ลิโนะ : (เบี่ยงตัวหนี) อย่าเพิ่ง…………….ยูโตะคุง
คิจัง : ทำไมล่ะครับ
ลิโนะ : ผ่านการทดสอบนี้ซะก่อนเถอะ
คิจัง : ครับ
แล้หญิงสาวก็ไปยกกรวยมาวางเป็แนวยาว40เมตรที่สนาม
ลิโนะ : ก่อนอื่นนายวิ่งทางตรงก่อนนะ 40เมตรฉันจะจับเวลา อนุญาคให้ซ้อมก่อนรอบนึง
คิจัง : ไม่ต้องซ้อมหรอกครัน
ลิโนะ : (งง) เอางั้นก็ได้ เอาล่ะ เข้าที่……………………เตรียมตัว………………….ระวัง………….ไป!!!
คิจัง : (เมื่อวิ่งเสร็จก๋หอบน้อยๆ) เป็นยังไงบ้าง
หญิงสามมองชายหนุ่มตรงหน้าอย่างแปลกใจแล้วขดอะไรบางอย่างลงไปบนคลิปบอร์ด
ลิโนะ : ต่อไปวิ่งไปกลัน20เมตร 4รอบนะ เอาล่ะ เข้าที่………………………เตรียมตัว,,,,,,,,,,,,,,,,,,ระวัง…………………….ไป!!!
คิจัง : (หอบ) เป็นยังไงบ้างครับ
ลิโนะ : (ทำหน่าแปลกใจเหมือนคนไม่ได้เป็นอะไรเลย…………….
คิจัง : (ยิ้ม) ^^
ลิโนะ: ต่อไปนะ นายตามฉันมา…….
หญิงสาวเดินนำฝ่ายชายเข้ามาในยิมเอเดินไปที่เครื่องคล้ายลู่วิ่ง พลางหยิบแผ่นขั่วสัญาณไฟฟ้าขึ้นมา
ลิโนะ : ถอดเสื้อออกสิ
คิจัง : หะ……………………….เห
ลิโนะ : ถ้าไม่ถอดเลื้อออกแล้วจะติดแผ่นนี้ได้ไงล่ะ(ชูแผ่นขั่วสัญญาณห็ดูจนคิจังต้องยอมถอดเสื้อโดยดี)
คิจัง : จะหาเรื่องดูผมถอดเสื้อก็บอกมาเหอะ
ลิโนะ : ฉันไม่เอาเรื่องานมาปนกับเรื่องส่วนตัวหรอกน่า
คิจัง : (เกยคางบนที่จับของลู่วิ่ง) แต่ตอนนี้พักเรื่องงานไว้ก่อนได้ไหมครับ (โน้มหน้าเข้ามาใกล้)
ลิโนะ : อย่านะ (เบี่ยงตัวหนี) เดี๋ยวใครเห็นเข้า
คิจัง : เราอยู่กันสองคนใครจะแอบดู
ลิโนะ : (หน้าแดง) You tell me you’re in love with me
(จ้องหน้าคิจัง)That you can’t take your pretty eyes away from me
It’s not that I don’t want to stay
But everytime you come too close (ถอยหลัง) I move away
I wanna believe in everything that you say
‘Cause it sounds so good
But if you really want me, move it slow
There’s things about me you just have to know
(ลูบหน้าคิจัง)Sometimes I run
Sometimes I hide
Sometimes I’m scared of you
But all I really want is to hold you tight
Treat you right, be with you day and night
Baby all I need is time
I don’t wanna be so shy, uh-uh
Everytime that I’m alone I wonder why
Hope that you will wait for me
You’ll see that, you’re the only one for me
I wanna believe in everything that you say
Ah ’cause it sounds so good
But if you really want me, move it slow
There’s things about me, you just have to know
Just hang around and you’ll see
There’s no where I’d rather be
If you love me, trust in me
The way that I trust in you
All I really want is to hold you tight
Be with you day and night
นายบอกว่านายชอบฉัน
นายบอกว่านายไม่อาถองสายตาคู่นั้นของนายไปจากฉัน
ไม่ใช่ฉันไม่อยากอยู่ใกล้นายนะ……………….ยูโตะคุง
แต่เมื่อนายเข้าใกล้……………..มันทำให้ฉันต้องถอยห่างทุกที
ฉันอยากจะเชื่อทุกอย่างที่นายพูด
เพราะมันช่างฟังดูดีเหลือเกิน
แต่ถ้านายต้องการอย่านั้นจริงๆ ค่อยเป็นค่อยไปจะได้ไหม
มีบางสิ่งในตัวฉันที่นายอาจจะยังไม่รู้
บางครั้งฉันหนี
บางครั้งฉันซ่อน
บางครั้งฉันก็กลัวนาย
แต่ สิ่งที่ฉันต้องการจริงๆคือโอบกอดนายเอาไว้
ทำตัวดีดีกับนาย……………เราจะอยู่ด้วยกันตลอดเวลา
ยูโตะคุง………………..ก่อนจะถึงต้อนนั้น ขอเวลาฉันก่อนนะ
ฉันไม่อยากเป็นคนขี้อาย ไม่เลย
ทุกครั้งที่อยู่คนเดียวฉันจะเฝ้าสงสัยว่าทำไม
ฉันถึงหวังให้นายรอ
นายคงรู้แล้วนะว่านายคือผู้ชายคนเดียวของฉัน
ฉันอยากจะเชื่อทุกอย่าท่นายพูด
มันดูสวยหรูเหลือเกิน
แต่ถ้านายต้องการอย่างนั้น…………..ค่อยเป็นค่อยไป………………..จะได้ไหม
บางครั้งฉันหนี
บางครั้งฉันซ่อน
บางครั้งฉันก็กลัวนาย
แต่ สิ่งที่ฉันต้องการจริงๆคือโอบกอดนายเอาไว้
ทำตัวดีดีกับนาย……………เราจะอยู่ด้วยกันตลอดเวลา
ยูโตะคุง………………..ก่อนจะถึงตอนนั้น ขอเวลาฉันก่อนนะ
ลองดูให้ดี……………นายจะรู้ว่าฉันไม่ได้อยากไปไหน
ขอเพียงนายเชื่อมั่นในตัวฉัน
เหมือนที่ฉันมีให้กับนาย
บางครั้งฉันหนี
บางครั้งฉันซ่อน
บางครั้งฉันก็กลัวนาย
แต่ สิ่งที่ฉันต้องการจริงๆคือโอบกอดนายเอาไว้
ทำตัวดีดีกับนาย……………เราจะอยู่ด้วยกันตลอดเวลา
ยูโตะคุง………………..ก่อนจะถึงต้อนนั้น ขอเวลาฉันก่อนนะ
บางครั้งฉันหนี
บางครั้งฉันซ่อน
บางครั้งฉันก็กลัวนาย
แต่ สิ่งที่ฉันต้องการจริงๆคือโอบกอดนายเอาไว้
ทำตัวดีดีกับนาย……………เราจะอยู่ด้วยกันตลอดเวลา
ยูโตะคุง………………..ก่อนจะถึงต้อนนั้น ขอเวลาฉันก่อนนะ




ความจริงที่ต้องเจอ...............................ระยะห่าง.............................เวลา
avatar
羽島 花

จำนวนข้อความ : 1445
Join date : 27/07/2010

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: มาจำลองเหตุการณ์ของเรากับตัวละครในอินะอิเระที่เราชอบกันเถอะ!!

ตั้งหัวข้อ  羽島 花 on Sat Jan 15, 2011 1:31 am

ต่ออย่างเมามันส์ (มันเล่นต่ออยู่คนเดียว)


Spoiler:
ลิโนะ : (ร้องเพลงเบาๆพลางแปะแผ่นขั่วไฟฟ้าไปที่หน้าอกของฝ่ายชาย) Sometimes I run
Sometimes I hide
Sometimes I’m scared of you
But all I really want is to hold you tight
Treat you right, be with you day and night
Baby all I need is time
คิจัง : (จับมือลิโนะเอาไว้) ครับ…………………………คุณจะได้มัน………………………………แต่ระหว่างนี้………………………..ขอผมอยู่อย่างนี้……………………….ใกล้ๆคุณนะ
ลิโนะ : (หลบสายตา) อ่ะ……อา(พยายามเปลี่ยนเรื่อง) นายไปขึ้นลู่วิ่งได้แล้ว
เมื่อหญิงสาวสั่งดังนั้นชายคู่สนทนาก็ยอมทำตามโดยดี………………………….แต่เมื่อเวลาผ่านไปซักพักหนึ่งหญิงสาวที่ยืนอยู่หน้าจอก็เงยหน้าขึ้นมาจากคลิปบอร์ดอย่างไม่ค่อยเชื่อสายตาตัวเอง
ลิโนะ : (มองดูคลิปบอร์ดอย่างไม่เชื่อสายตาตัวเอง) นี่ถามจริงๆเมื่อคืนนายป่วยจริงๆหรือเปล่า
คิจัง : (งง) มีอะไรไรผิดปกติเหรอครับ
ลิโนะ : (พูดตะกุกตะกัก) ก็ผลการทดสอบความฟิตของนายนะสิ
คิจัง : ผลการทดสอบของผม…………….ทำไมเหรอครับ
ลิโนะ : มันเป็นปกติ ธรรมดาเหมือนคนไม่ได้เป็นอะไรเลย
คิจัง : (ช็อกที่โดนจับได้) ผม……….เอ่อ………………………คือ……………………….ผม
ลิโนะ : (จ้องหน้าฝ่ายชาย) มันยังไงกันแน่ยูโตะคุง!!!
คิจัง : (อีกอัก) เอ่อ……………………คือผม…………………….
ลิโนะ : (จ้องหน้าฝ่ายชาย) ยูโตะคุงบอกฉันมาเถอะ……………….ฉันอยารู้จักนายดีกว่านี้(เอามือจับหน้าคิจัง) ฉันอยากรู้จักผู้ชายคนนี้………………คนที่ฉันแคร์มากที่สุด
คิจัง : (จับมือลิโนะเลื่อนลงมากุมไว้ที่หน้าอกตนเอง) คุณไม่ต้องเรียนรู้ผมหรอก คุณน่ะทำให้ผมสองอย่างก็พออย่างแรกคือเป็นตัวของตัวเอง และอยู่ข้างๆผมนะ…………………………ส่วนผม………………….ผมก็มีหน้าที่ของผมเหมือนกัน………………………..ผมมีหน้าที่ที่จะต้องแคร์คุณ
ลิโนะ : ทำไมล่ะ……………………ทำไม
คิจัง : เพราะผมถูกสาปไง…………
ลิโนะ : ถูกสาป…………………………งั้นเหรอ
คิจัง : ใช่ถูกสาปให้เป็นทุกข์ไปกับคุณ………………………..
ลิโนะ : (ซบอกคิจัง)นายบอกได้ไหมว่าเมื่อคืนมันเกิดอะไรขึ้น
ติจัง : ถ้าผมบอกคุณก็จะโกรธผมน่ะสิ
ลิโนะ : ก็นายลองเล่ามาสิ
คิจัง: สัญญามาก่อนว่าจะไม่โกรธผม
ลิโนะ : ฉันเคยบอกนายแล้วว่าจะไม่โกรธนาย
คิจัง : (ถอนหายใจ) ก็ได้…………………….วันนั้นผมไม่ได้ป่วยหรอก………………………………แต่ผมแกล้งทำเท่านั้นเอง
ลิโนะ : ทำไมล่ะยูโตะคุง………………ทำไม(กำมือแน่น)
คิจัง : ก็ผมอยากให้คุณหายโกรธ
ลิโนะ : ถ้าเพียงแต่นายฟังฉันบ้าง…………………เท่านั้น
คิจัง : ครับต่อไปนี้ผมจะฟังคุณ……………………..ทุกอย่าง
ลิโนะ : ส่ายหน้า) ฉันอยากให้เรา……………..เมื่อมีปัญหา………………หันหน้าเข้าหากันคุยกันด้วยเหตุผล………………..ได้ไหม
คิจัง : ได้ครับ……………..ได้ ขอเพืยงแต่คุณอย่าโกรธผม
ลิโนะ : (ผละออกจากอกคิจัง) เอาล่ะที่นี้เล่าให้ฉันฟังที่ว่ามันเกิดอะไรขึ้น
คิจัง : ก็หลังจากที่คุณเดินหนีเข้าบ้านเขาก็เดินเข้ามาถามผมว่าทะเลากับคุณเหรอ…………………….zผมก็เลยบอกว่าผมขอโทษคุณไปแล้วแต่ดูเหมือนคคุณยังโกรธอยู่…………….เขาก็เลยเสนอตัวช่วย
ลิโนะ : โกเอนจิเนี๊ยะนะ
คิจัง : ครับ
ลิโนะ : โดยการให้นายโกหกฉัน!!!
คิจัง : อ่า…………………….
ลิโนะ : นี่ยูโตะคุงฟังฉันให้ดีดีนะ ที่ฉันงอนนายเพราะว่าฉันกับโกเอนจิเป็นเพื่อนกันไม่ได้มีอะไรมากกว่านั้น ฉันอยากให้นายเข้าใจ ถึงฉันจะไปกอดเขาก็ใช่ว่าฉันจะคิดอะไรกับเขานี่
ติจัง : ก็ใครมันจะไปรู้ล่ะ!!!
ลิโนะ : ถ้าไม่รู้ก็รู้ไว้ซะ
คิจัง : (เดินมาโอบเอวลิโนะจากด้านหลัง) ก็ผมหวงของผมนี่ครับ
ลิโนะ : (จับมือฝ่ายชายไว้แน่น ) ที่หลังอย่าล้อเล่นกันความรู้สีกของฉันอย่างนี้อีก
คิจัง :ครับ
ลิโนะ : (หันหน้ามาหาคิจัง) เอาล่ะฉันจะเอาผลการทดสอบของนายไปส่งแล้ว
พอพูดจบลิโนะก็เดินออกจากห้องไป………………………เมื่อเธอคล้อยหลังไปแล้วเพื่อนๆร่วมทีมจึงกรูเข้ามาหาติจัง


ความรู้สึก............................ความเข้าใจ...............................ความหวงแหน
avatar
羽島 花

จำนวนข้อความ : 1445
Join date : 27/07/2010

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: มาจำลองเหตุการณ์ของเรากับตัวละครในอินะอิเระที่เราชอบกันเถอะ!!

ตั้งหัวข้อ  羽島 花 on Sun Jan 16, 2011 7:05 pm

มาด้อมๆมองๆ ไม่มีคนมาต่อเลย *เดินคอตกออกจากระทู้*
avatar
羽島 花

จำนวนข้อความ : 1445
Join date : 27/07/2010

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: มาจำลองเหตุการณ์ของเรากับตัวละครในอินะอิเระที่เราชอบกันเถอะ!!

ตั้งหัวข้อ  凶死郎 ナット on Sun Jan 16, 2011 7:56 pm

^
^
แอร๊ยใจเย็นนะ

หวานได้อีกอะคู่นี้ -w-
หวานแบบนี้คิดถึงดราม่า(เอ้ยไม่ใช่)
บรรทัดสุดท้ายเห็นพิมผิดอยู่อะครับ คิจังเป็น ติจัง(-0-*)
avatar
凶死郎 ナット

จำนวนข้อความ : 48
Join date : 23/11/2010
Age : 22
ที่อยู่ : フィディオのそばにいる

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: มาจำลองเหตุการณ์ของเรากับตัวละครในอินะอิเระที่เราชอบกันเถอะ!!

ตั้งหัวข้อ  羽島 花 on Sun Jan 16, 2011 8:12 pm

凶死郎 ナット พิมพ์ว่า:^
^
แอร๊ยใจเย็นนะ

หวานได้อีกอะคู่นี้ -w-
หวานแบบนี้คิดถึงดราม่า(เอ้ยไม่ใช่)
บรรทัดสุดท้ายเห็นพิมผิดอยู่อะครับ คิจังเป็น ติจัง(-0-*)
ขอบคุณค่ะ ที่ติ-ชม
คิดถึงดราม่าเหรอเดี๋ยวจัดห้ายยยยยยยยยยยยยยย
avatar
羽島 花

จำนวนข้อความ : 1445
Join date : 27/07/2010

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: มาจำลองเหตุการณ์ของเรากับตัวละครในอินะอิเระที่เราชอบกันเถอะ!!

ตั้งหัวข้อ  lovlyprao on Sun Jan 16, 2011 8:22 pm

^
^
อ๊าาาา ขอโทษค่ะ T^T
พอดีปั่นโครงงานมาสามวันติดแล้ว โต้รุ่งตลอดเลย เลยไม่มีเวลาปั่น
T^T งื้ดๆ พรุ่งนี้จะพยายามมาปั่นนะค่ะ ถ้ารายงานไม่ถูกตีกลับ
แง้วๆๆๆๆ
บะบายค่ะๆ
avatar
lovlyprao

จำนวนข้อความ : 278
Join date : 03/10/2010
Age : 21
ที่อยู่ : ในอ้อมกอดของฟุบุกิ~ >_<

ขึ้นไปข้างบน Go down

หน้า 38 จาก 40 Previous  1 ... 20 ... 37, 38, 39, 40  Next

อ่านหัวข้อก่อนหน้า อ่านหัวข้อถัดไป ขึ้นไปข้างบน

- Similar topics

 
Permissions in this forum:
คุณไม่สามารถพิมพ์ตอบ